یعنی چه
عبارت «به ثبوت رسیده» به معنای مسلّم شدن، محقق شدن و احراز گردیدن یک امر یا ادعا در عالم واقع با استفاده از ادله، شواهد و براهین مستدل است. این اصطلاح بهویژه در ادبیات حقوقی، فقهی و علمی زمانی به کار میرود که موضوعی از مرحلهٔ شک و گمان خارج شده و قطعیت و پابرجایی آن به طور رسمی و مستند تایید شده باشد.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت [بِ ثُ بوت رَ سی دِ] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، عبارت «به ثبوت رسیده» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «ثابتشده»، «محرز» یا «مسلمشده» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از صفتهایی استفاده میشود که بر صحت و اعتبار یک ادعا پس از بررسی دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی از مشتقات ریشه «ثبت» و واژگانی که مفهوم استقرار و قطعیت را میرسانند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و اصیل فارسی این ترکیب شامل واژههایی چون «پابرجا»، «استوارشده»، «پدیدار»، «هويداشده» و «بیگمان» است که بر پایندگی و درستی یک امر دلالت میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل به ثبوت رسیده
عبارت «به ثبوت رسیده» یک ترکیب وصفی و فعلی در زبان فارسی است که از مصدر عربی «ثبوت» (به معنی استقرار و پابرجایی) و فعل یار فارسی «رسیدن» ساخته شده است. این اصطلاح در متون رسمی، حقوقی، فقهی و علمی کاربرد گستردهای دارد و دلالت بر آن دارد که یک ادعا، اتهام یا فرضیه، از مرحلهٔ تئوری و شک خارج شده و با تکیه بر اسناد، مدارک و شواهد متقن، واقعیت و عینیت بیرونی پیدا کرده است.
از نظر معنایی، این واژه مترادف با کلماتی چون محرز، مدلل، مبرهن، مسلّم و تأییدشده است و در نقطۀ مقابل مفاهیمی نظیر مشکوک، منتفی، مردود و بیاساس قرار میگیرد. در حقیقت، وقتی چیزی به ثبوت میرسد، بدین معناست که حقانیت یا واقعیت آن پابرجا شده و مراجع ذیصلاح یا عقل سلیم آن را به عنوان یک حقیقت قطعی پذیرفتهاند.