یعنی چه
واژه قرانات در اصل جمعِ قِران است و به معنای نزدیک شدن، همقرین شدن، همزمانی یا اجتماع دو یا چند چیز آمده است. در اصطلاح منجمان و متون کهن، به وضعیت همراستا شدن یا در یک درجه قرار گرفتن چند جرم آسمانی (بهویژه سیارات) نسبت به زمین گفته میشود که بر اساس آن احوال جهان را پیشبینی میکردند. همچنین این کلمه را جمعِ جمعِ «قرن» به معنی دورهها و سدههای زمانی نیز دانستهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت قِرانَات (qerānāt) است که با کسرهٔ قاف آغاز میشود.
در جدول
این کلمه در جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «مقارنههای سیارگان»، «نزدیکیها» یا «دورهها و سدهها» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون علمی و نجومی معادل کلمه Conjunctions (در حالت جمع) است و در مفهوم تاریخی و زمانی به واژههای Eras یا Centuries برگردانده میشود.
به عربی
این واژه ریشه خالص عربی دارد و در زبان مبدأ نیز برای اشاره به تقارن فک و نزدیکی کواکب (اقتران الكواكب) استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این واژه شامل عباراتی چون «نزدیکیها»، «پیوستگیها»، «همراستاییها» و در مفهوم زمانی «دورهها» و «سدهها» است.
در قرآن
عین واژه «قرانات» یا «قران» با این دیکته در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ اما ریشه سه حرفی آن (ق ر ن) در قالب کلماتی مانند «قَرْن» (به معنی نسل یا قومِ همدوره) و جمع آن «قُرون» بارها در آیاتی نظیر «وَکَمْ أَهْلَکْنَا مِنَ الْقُرُونِ» آمده است که به اقوام و امتهای پیشین اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل قرانات
واژه «قرانات» یک اصطلاح کهن و وامگرفته از زبان عربی است که در ادبیات علمی، نجومی و تاریخی ایران زمین کاربرد سنگینی داشته است. این کلمه از یک سو جمعِ «قِران» در نظر گرفته میشود که به معنای همراستایی، پیوستگی و نزدیک شدن دو یا چند جرم آسمانی در یک درجه معین از برجهای فلکی (مقارنه) است، و از سوی دیگر در متون لغوی کهن به عنوان جمعِ جمعِ «قرن» به معنای سدهها و دورههای زمانی طولانی شناخته میشود.
در نجوم باستان، پدیده قرانات بهویژه همراستایی سیارات بزرگی مانند مشتری و زحل از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود. منجمانِ گذشته معتقد بودند این رویدادهای آسمانی نادر، نشانهای از تحولات بزرگ سیاسی، سرنگونی سلسلهها یا ظهور پادشاهان جدید است؛ به طوری که پادشاهان متولد یا تاجگذاری شده در این زمان را «صاحبقران» مینامیدند.
امروز این واژه در زبان عامیانه و روزمره فارسی کاربرد چندانی ندارد و بیشتر در متون تاریخی، ادبیات نجومی کهن، اشعار کلاسیک و البته به عنوان یک کلمه کلیدی اصیل در جدولهای کلمات متقاطع دیده میشود.