یعنی چه
ملازم در لغت به معنای همراه، همدم و کسی است که پیوسته و بدون جدا شدن با کسی یا در جایی همراه باشد. این واژه در گذشته به خادم یا مستخدمی که همراه شخص بزرگی حرکت میکرد نیز اطلاق میشد و در اصطلاح نظامی به معنای درجهدار و افسر (معادل ستوان) است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُلازِم (mo-lā-zem) است که مِیم آخر آن ساکن تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «ملازم» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون همراه، همدم، خادم، یا درجه نظامی ستوان کاربرد دارد و کلمهای ۵ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در زبان انگلیسی برای معنای عمومی همراه از Companion یا Attendant و برای کاربرد نظامی از واژه Lieutenant استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در خود زبان عربی نیز به همین صورت یا با کلماتی مانند مرافق و مصاحب به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی سره و رایج این کلمه شامل همراه، همدم، همنشین، مونس، خادم و در اصطلاح ارتش، ستوان است.
جمعبندی و توضیح کامل ملازم
واژه ملازم از ریشه عربی «لزم» گرفته شده و اسم فاعل در باب مفاعله است که مفهوم پیوستگی، ثبوت و دوام را میرساند. این کلمه در زبان فارسی سیر تطور معنایی جالبی داشته است؛ در ادبیات کلاسیک و متون کهن بیشتر به معنای همراه دائمی، مونس یا خادمی که همواره در رکاب بزرگان بوده به کار میرفته است.
علاوه بر کاربرد عمومی و ادبی، ملازم در نظام اداری و نظامی گذشته و حال نیز جایگاه ویژهای دارد. به طوری که در اصطلاحات نظامی کشورهای عربی و اصطلاحات قدیم ایران، به عنوان یک درجه نظامی معادل «ستوان» به کار میرود. بنابراین، بسته به بستر متن، این واژه میتواند معنایی عاطفی (همدم)، خدماتی (محافظ و خادم) یا رسمی (افسر نظامی) داشته باشد.