یعنی چه
این واژه در اصل مصدر یا صفت عربی است که به معنای زوال، نابودی، محو شدن و فناء به کار میرود. همچنین در معنای خروج جان از بدن (مرگ) نیز استفاده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی ز و هـ (زُهُوقاً) یا فتحه روی ز (زَهُوقاً) همراه با تنوین نصب در انتها است.
در جدول
پاسخ پنج حرفی جدول برای کلمه زهوقا، خودِ واژه «زهوقا» یا معادلهایی چون «نابود» است.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی و از ریشه «ز ه ق» است که به معنای نابودی و رفتن اثر چیزی است.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی به ویژگی هر چیز ناپایدار، فانی، مضمحل و شکستخورده اطلاق میشود.
در قرآن
در آیه «إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا» به معنی این است که باطل همواره نابودشدنی و رفتنی است. همچنین مشتقات آن برای خروج روح (تزهق انفسهم) نیز آمده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، این واژه به عنوان نماد بیثباتی دنیا، زوال قدرتهای پوشالی و پیروزی قطعی حقیقت بر مکر یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زهوقا
واژه «زهوقا» یک لفظ اصیل فارسی نیست، بلکه عبارتی قرآنی و عربی از ریشه «ز ه ق» است که به صورت تنویندار وارد متون و ادبیات اسلامی ما شده است. معنای بنیادین این کلمه پیرامون محور محو شدن، فناپذیری و از دست رفتن رونق و حیات میچرخد؛ چه هنگامی که در خصوص مرگ و خروج سخت جان از بدن به کار رود و چه زمانی که افول و سقوط باطل را توصیف کند.
شهرت اصلی این واژه به دلیل آیه شریفه ۸۱ سوره اسراء است که در آن بر ذات زوالپذیر و بیدوام باطل در برابر حق تأکید شده است. از این رو، در لغتنامهها و حل جداول، اصطلاحاً به هر امر ناپایدار، فانی و مضمحلشوندهای که محکوم به شکست و نابودی است، زهوقاً یا زاهق گفته میشود.