یعنی چه
واژه «لِظُهور» از دو بخش «لِـ» (حرف جر عربی به معنی برای/بهمنظور) و «ظُهور» (مصدر به معنی آشکار شدن) تشکیل شده است و به مفهوم جهت نمایان شدن یا به خاطر پدیدار گشتن چیزی اشاره دارد.
ریشه
این کلمه اصالت عربی دارد و از ریشه سه حرفی «ظ ه ر» مشتق شده است که معنای بنیادی آن آشکار شدن، نمایان شدن و بالا آمدن است.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت لِـ (با کسر لام) و ظُهور (با ضمه ظاء) میباشد؛ یعنی [لِ + ظُ + هور].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی است و در پاسخ به پرسشهایی نظیر «برای آشکار شدن به عربی» یا «جهت نمایان شدن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفهومِ آشکار شدن یا پدید آمدنِ یک امر انتخاب میشوند.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این ترکیب عربی به زبان فارسی، «برایِ پدیدار شدن»، «بهمنظورِ بروز» یا «جهتِ تجلی» است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، کلمه «ظهور» پیوند عمیقی با قیام مهدوی دارد؛ از این رو ترکیب «لظهور» در ادبیات دینی نماد آمادگی، زمینهسازی و دعا برای آشکار شدن امر الهی و تجلی منجی موعود در جهان است.
جمعبندی و توضیح کامل لظهور
واژه «لِظُهور» یک واژه مستقل یا اصیل در فرهنگ لغات فارسی نیست، بلکه یک ترکیب پرکاربرد عربی متشکل از حرف جر «لِـ» (به معنی برای) و اسم مصدر «ظُهور» است. این ترکیب در مجموع به معنای «برای آشکار شدن»، «بهمنظور پدیدار گشتن» و «جهت تجلی» به کار میرود و کلماتی مانند ظاهر، مظهر، اظهار و تظاهر با آن همخانواده هستند.
اگرچه خودِ این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه سه حرفی آن یعنی «ظ ه ر» دهها بار در قالبهای مختلف در قرآن استفاده شده است. در متون تفسیری، ادعیه و ادبیات مذهبی، این واژه معمولاً در ساختار عباراتی به کار میرود که به آشکار شدن حق، بروز نشانهها یا قیام و ظهور حضرت مهدی (عج) اشاره دارند.