یعنی چه
این عبارت یک قید مرکب در زبان فارسی است و زمانی به کار میرود که فردی بدون رعایت ادب، احترام یا حیا و با حالت گستاخی یا سماجتِ بیجا دست به کاری بزند یا سخنی بگوید. در واقع به کسی اشاره دارد که مرزهای اخلاقی و اجتماعی احترام را زیر پا میگذارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «با پُرْرویی» است که از حرف اضافه «با»، صفت «پُر»، اسم «رو» و پسوند مصدری «ـی» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف درخواستی میتواند خود واژه یا مترادفهای آن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن کلام و میزان صمیمیت، میتوان از قیدهای فوق برای رساندن مفهوم گستاخی و بیحیایی استفاده کرد.
در قرآن
ترکیب «با پررویی» یک اصطلاح عامیانه و معاصر در زبان فارسی است و در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، مفاهیم مشابهای چون جرأت بر گناه، تکبر، استکبار و وقاحت در برابر حق با واژگان عربی دیگری در آیات قرآن مورد نکوهش قرار گرفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل با پررویی
عبارت «با پررویی» یک قید مرکب و عامیانه در زبان فارسی است که از ترکیب حرف اضافه «با» به همراه صفت «پر» و اسم «رو» (که در فارسی کهن مجاز از آبرو، روی، چهره و حیثیت اجتماعی است) ساخته شده است. این ساختار نشاندهنده کسی است که آبرو و شرم را از دسترفته فرض میکند و بدون رعایت اصول اخلاقی رفتار میکند.
در کاربردهای روزمره، این واژه معمولاً بار معنایی منفی دارد و برای توصیف رفتار کسانی به کار میرود که مرزهای ادب و احترام اجتماعی را میشکنند. در ادبیات عامیانه، گاهی برای کنایه زدن به این حالت از اصطلاحاتی مثل «سنگپای قزوین» یا «چشمدریده» نیز استفاده میشود که همگی به وقاحت و سماجت اشاره دارند.
نکته متمایزکننده این واژه، تفاوت ریشهای آن با مفاهیم مثبتی مانند اعتمادبهنفس یا شجاعت است؛ چرا که شجاعت همراه با اصالت و احترام است، اما پررویی دقیقاً نقطهای است که در آن فرد با آگاهی از اشتباه یا مزاحمت خود، همچنان به رفتار ناپسندش ادامه میدهد.