یعنی چه
«بنوش» فعل امر حاضر (مفرد مخاطب) از مصدر نوشیدن است. این واژه به معنای فرواشامیدن مایعات، سر کشیدن، یا چشیدن و گوارا کردن یک مایع به کار میرود. در ادبیات کلاسیک و عرفانی نیز فراوان به معنی بهرهمندی از شهد عشق یا غنیمت شمردن لحظه حال آمده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره روی حرف اول و ضمه روی حرف دوم به صورت [بِنُوش / be-nūš] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «امر به نوشیدن» یا «بیاشام»، واژه چهار حرفی «بنوش» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای بیان فعل امری نوشیدن در زبان انگلیسی از واژه Drink استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل امر از ریشه شرب برای مخاطب مذکر «اشرب» و برای مخاطب مؤنث «اشربی» ترجمه میشود که در عبارات قرآنی نیز به کار رفتهاند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، فعل امر مفرد برای نوشیدن با واژه کوتاه «İç» بیان میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بنوش
واژه «بنوش» یک فعل امر اصیل و ساختیافته فارسی از مصدر نوشیدن است که ریشه در زبان پهلوی و اوستایی دارد. این کلمه در معنای حقیقی خود به عمل آشامیدن و مایعات روان اشاره دارد و متضاد مستقیم آن «منوش» یا «نیاشام» است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، به ویژه در اشعار خیام و حافظ، فرمان «بنوش» یا «می بنوش» فراتر از یک عمل فیزیکی، به عنوان نمادی از دم غنیمتدانی، رهایی از غم فردا و چشیدن شهد معرفت و حیات به کار میرود. همچنین در برخی گویشهای محلی، واژهای مشابه با تلفظ «بَنَوش» به معنی گل بنفشه وجود دارد که ریشهای کاملاً متفاوت دارد.