یعنی چه
واژهای قرآنی و عربی است که از ریشه «ح ب ب» در باب افعال ساخته شده و به معنای «او آنها را دوست دارد» یا «به آنها محبت میورزد» است. در فرهنگ و ادبیات اسلامی، این عبارت معمولاً نشاندهنده محبت، لطف و عنایت ویژه پروردگار نسبت به بندگان و مؤمنان راستین است.
تلفظ
این کلمه با ضمّ یاء آغازین، کسره و تشدید باء و ضمّ هاء به صورت «یُحِبُّهُمْ» تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای راهنمای «خدا آنها را دوست دارد» استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از فعل مضارع «یُحِبُّ» و ضمیر مفعولی «هُمْ» تشکیل شده است.
به فارسی
معادل مستقیم این عبارت در زبان فارسی جملات «آنها را دوست دارد»، «به آنها محبت میکند» یا «عاشق آنهاست» میشود.
در قرآن
این عبارت در آیه ۵۴ سوره مبارکه مائده («...فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ...») آمده است. مفسران و عارفان معتقدند تقدم کلمه «یُحِبُّهُمْ» بر «وَيُحِبُّونَهُ» نشان میدهد که عشق و محبت خداوند به بندگان، بر عشق انسان به خدا تقدم دارد و سرچشمه اصلی هدایت است.
جمعبندی و توضیح کامل یحبهم
عبارت قرآنی «یُحِبُّهُمْ» فراتر از یک ساختار صرفی در زبان عربی، حامل یک مفهوم عمیق عرفانی و کلامی در فرهنگ اسلامی است. این واژه تجلی رحمت رحیمیه و لطف بیقیدوشرط پروردگار نسبت به بندگان برگزیده است. معنای روان آن «او آنها را دوست دارد» است و در متون دینی برای توصیف رابطه عاشقانه و متقابل میان خدا و مؤمنان حقیقی به کار میرود.
در نگاه عارفان، این کلمه نماد اصالت محبت الهی است؛ چرا که نشان میدهد آغازگر جریان عشق در جهان هستی، خداوند است و انسان تنها پاسخدهنده به این محبت ازلی است. در جدول کلمات متقاطع نیز این واژه با ۵ حرف به عنوان یک اصطلاح قرآنی شناخته میشود.