یعنی چه
این واژه از ریشه رباعی و اسمصوت «قرقر» گرفته شده و در اصل به صداهای ریز، متوالی و طبیعی مانند غرش رودهها، صدای جوشیدن آب، یا آواز کبوتر اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه بر وزن «تَفَعْلُل» تلفظ میشود و در ساختار صرفی زبان عربی، مصدر باب تفعلل از ریشه چهارحرفی قرقره است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه پنجحرفی به عنوان پاسخ برای طنین صدای شکم، آواز کبوتر یا صدای حرکت مایعات به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف صدای درونی بدن یا جوشش مایعات، کلمات فوق رایجترین معادلهای انگلیسی هستند.
به عربی
در زبان عربی، واژه قرقرة به عنوان مصدر مجرد و هدیر برای جنبه صداسازی پرندگان استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی عامیانه و اصیل، نزدیکترین برگردانها برای این واژه آوا-محور، کلماتی مانند قاروقور شکم یا قلقل آب هستند.
در قرآن
این واژه یا مشتقات فعلی و اسمی آن در کتاب قرآن و قرائات معتبر ثبت نشده است.
نماد چیست
در ادبیات و ضربالمثلهای کهن، این حالت کنایه از گرسنگی مفرط یا طمع است؛ مانند اصطلاح عامیانه عربی که میگوید گنجشکهای شکمم آواز میخوانند.
جمعبندی و توضیح کامل تقرقر
واژه «تقرقر» یک اسمصوت (Onomatopoeia) و مصدر ساختاریافته در زبان عربی بر وزن تفعلل است که از تکرار آوای طبیعی «ق ر ق ر» پدید آمده است. این کلمه به طور دقیق برای توصیف صداهای متوالی و پیدرپی ناشی از حرکت گازها و مایعات در لوله گوارش (غرش شکم)، صدای جوشش آب و یا حتی آواز خاص کبوتر و ترجیع صدا در گلو به کار میرود.
در فرهنگهای واژهنامهای فارسی، صورتهای همخانواده آن مانند قرقره و قراقر نیز به چشم میخورند. این کلمه ماهیتی کاملاً آوایی و توصیفی دارد و بیشتر در متون کهن پزشکی، ادبی و ضربالمثلهای کنایی مربوط به گرسنگی شدید یا حرکات درونی بدن کاربرد داشته است.