یعنی چه
واژه «بطلبید» صیغه امر جمع (دوم شخص جمع) یا شکل محترمانه خطاب به یک نفر، از مصدر «طلبیدن» است. این کلمه به معنای تمنا کردن، خواستن چیزی، جستوجو کردن یا دعوت و احضار کردن افراد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه در زبان فارسی «بَطَلَبید» (batalabid) است که حروف اول، دوم و سوم آن مفتوح (دارای فتحه) هستند.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «بطلبید» به عنوان یک پاسخ دقیقاً شش حرفی برای راهنماهایی مثل «بخواهید»، «دعوت کنید» یا «فراخوانید» استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه در جمله، در زبان انگلیسی میتوان از واژههای Request یا Ask for برای معنای درخواست، و از Invite یا Summon برای معنای دعوت و فراخوانی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی، فعل امر جمع متناسب با این واژه از ریشه طلب به صورت «اطلبوا» کاربرد دارد. همچنین برای مفاهیم رسمیتر مانند فراخوانی و احضار میتوان از فعل «استدعوا» بهره برد.
به فارسی
کلمه «بطلبید» از مصدر برساخته (جعلی) «طلبیدن» میآید. بن کلمه از واژه عربی (طَلَبَ) گرفته شده اما با پسوند مصدری فارسی ترکیب شده است. واژههای همخانواده آن شامل طلب، طالب، مطلوب، طلبکار و داوطلب هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، «طلب» نخستین وادی از هفت شهر عشق (عطار نیشابوری) است و نماد شوق اولیه، تسلیم نبودن و حرکت برای جستوجوی حقیقت محسوب میشود. در فرهنگ عامه و مذهبی امروز نیز، این واژه نماد دعوت معنوی و قلبی برای سفرهای زیارتی است.
جمعبندی و توضیح کامل بطلبید
واژه «بطلبید» در زبان فارسی فعلی امر و از مصدر «طلبیدن» است که ریشه در کلمه عربی «طَلَبَ» دارد. این واژه به معنای خواستن، جستوجو کردن، فراخواندن و دعوت کردن به کار میرود و در ساختار دستوری زبان فارسی به عنوان فعل امر دومشخص جمع شناخته میشود. در حل جدول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه شش حرفی کاربرد فراوانی دارد.
از منظر فرهنگی و ادبی، این کلمه جایگاه ویژهای دارد. در ادبیات عرفانی، مفهوم «طلب» نمادی از وادی اول سلوک و انگیزه اولیه برای یافتن معشوق و حقیقت است. همچنین در فرهنگ مذهبی و عامیانه مردم ایران، این واژه بیشتر در معنای دعوت معنوی و قلبی برای سفرهای زیارتی (مانند طلبیده شدن توسط ائمه) کاربرد عمیقی پیدا کرده است.