یعنی چه
واژه «ارفه» (بر وزن افعل تفضیل) در لغت به معنای لایقتر، کارآمدتر و مصلحتر است و در معنای دیگر به زندگی مرفه و پر از آسایش اشاره دارد. تکرار آن به صورت «ارفه ارفه» در متون یا زبان عامیانه معمولاً برای تأکید شدید بر این صفات (بسیار باکفایت یا بسیار مرفه) یا به عنوان اصطلاحی خاص در برخی گویشها به کار میرود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل بر اساس تعداد حروف خواسته شده تعیین میشود و ترکیب کامل آن دقیقاً هشت حرف دارد.
به انگلیسی
با توجه به دو جنبه معنایی واژه (کفایت و رفاه)، در زبان انگلیسی تعابیر متفاوتی برای انتقال مفهوم آن استفاده میشود.
به عربی
این واژه از ریشه ثلاثی عربی «ر ف ه» مشتق شده و در زبان مبدأ به معنی شدت یافتن رفاه و خوشگذرانی است.
به فارسی
در متون کهن فارسی، این کلمه بیشتر در قالب صفت تفضیلی برای بیان برتری فردی در شایستگی، تدبیر، کارآمدی و اصلاح امور به کار رفته است.
در قرآن
عبارت «ارفه ارفه» یا واژه «أرفه» در آیات قرآن وجود ندارد؛ هرچند مشتقات و مفاهیم همراستا با ریشه آن مانند رفاه و اتراف (مترفین) در قرآن مطرح شدهاند.
نماد چیست
این عبارت نماد فرهنگی یا اسطورهای ثبتشدهای ندارد، اما در اصطلاحات عامیانه و ادبی نشانهای از غرق شدن در آسایش یا اوج کاردانی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ارفه ارفه
ترکیب «ارفه ارفه» به صورت یک مدخل مستقل و ثابت در لغتنامههای شاخص فارسی نظیر دهخدا و معین ثبت نشده است. اصل این واژه به کلمه «أَرفَه» برمیگردد که ریشهای عربی دارد و به عنوان صفت تفضیلی وارد زبان فارسی شده است. تکرار آن در زبان عامیانه یا برخی متون تخصصی، عمدتاً برای ایجاد تأکید فراوان روی مفهوم مورد نظر استفاده میشود.
از نظر معنایی، این واژه دو پهلوی متفاوت دارد؛ از یک سو در متون اصیل فارسی به معنای فردی بسیار باکفایت، لایقتر و مصلحتر در کارها است و از سوی دیگر به واسطه ریشه لغوی خود، معنای زندگی در کمال رفاه، آسایش، تنعم و خوشگذرانی را متبادر میکند. در ساختارهای جدول نیز عیناً به صورت هشت حرفی کاربرد دارد.