یعنی چه
واژه «ثمرا» در واقع صورت نوشتاری و آوایی دیگری از واژههای «ثمر» یا «ثمره» است. این کلمه به معنای بارِ درخت، حاصل، ماحصل و برآیندِ یک کار بهکار میرود. در سالهای اخیر، «ثمرا» به عنوان یک اسم خاص دخترانه نیز محبوبیت یافته که استعاره از فرزندی پربرکت، زیبا و نتیجهٔ عشق است.
مترادف
این کلمات همگی در معنای محصولِ یک فرآیند یا درخت با واژه ثمر و ثمرا مشترک هستند.
متضاد
این واژهها مفهوم عدم دستاورد و بیبار بودن را رسانده و در تضاد با معنای مجازی ثمرا قرار دارند.
هم خانواده
تمام این کلمات از ریشه سه حرفی (ث-م-r) مشتق شدهاند و به مفاهیمی چون ارزش، میوه و باردهی اشاره دارند.
ریشه
این کلمه ریشه در زبان عربی دارد. در قرآن کریم نیز ریشه (ث-م-ر) به صورت کلماتی مانند «ثَمَراً» (به معنی میوه و درآمد) در آیاتی نظیر آیه ۶۹ سوره نحل و آیه ۳۴ سوره کهف به کار رفته است که به نعمات الهی و برکات باغها اشاره دارد.
جمله سازی
تلفظ
این واژه با فتح حرف ثاء و میم (ثَـ + مَـ + را) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به دنبال واژهای چهار حرفی به معنی حاصل یا میوه باشد که به الف ختم شود، «ثمرا» پاسخ صحیح است.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه در متن به معنی مادی (میوه) یا معنای استعاری (نتیجه کار) به کار رود، معادلهای انگلیسی فوق برای آن مناسب هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ثمرا
واژه «ثمرا» در فرهنگ لغتهای مرجع و کهن فارسی مانند دهخدا به عنوان یک مدخل مستقل و عام ثبت نشده است، بلکه این کلمه شکل توسعهیافته یا تغییریافته املایی از واژه عربیتبار «ثمر» و «ثمره» است. معنای اصلی و ریشهای آن به بارِ درخت، میوه، حاصل و دستاورد اشاره دارد و در ادبیات به عنوان نمادی از رشد، بالندگی، خیر و برکت و به بار نشستن تلاشها یاد میشود.
در کاربردهای معاصر، «ثمرا» جایگاه جدیدی پیدا کرده و به عنوان یک اسم خاص و زیبای دخترانه مورد استفاده قرار میگیرد. این نامگذاری استعارهای است از فردی که وجودش برای دیگران سودمند، پربار و مایه برکت است.
در متون مذهبی و قرآنی نیز هرچند خود این صورت مکتوب عینا وجود ندارد، اما شکل نصبی آن یعنی «ثَمَراً» و دیگر همخانوادههایش مکرراً به معنای میوهها، روزیها و پاداش عمل صالح به کار رفتهاند که اصالت معنایی آن را تایید میکند.