یعنی چه
جُثَث (با ضمه ج) جمع واژه عربی «جُثّة» است و به معنای جنازهها، پیکرهای بیروح و لاشهها به کار میرود. همچنین در وجهی دیگر، جَثَث (با فتحه ج) به عنوان مصدر به معنای برکندن، بریدن و از ریشه درآوردن درخت یا گیاه استفاده میشود.
مترادف
واژههای فوق در زبان فارسی و عربی به عنوان هممعنی برای اشاره به بدنهای بدون روح استفاده میشوند.
متضاد
در معنای اول (جنازهها)، متضاد مفهومی آن زندگان است. در معنای مصدری (برکندن)، متضاد آن کلماتی مثل غرس کردن و کاشتن است.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ج ث ث) مشتق شدهاند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد. در اصل لغت، ریشه «ج-ث-ث» به معنی تجمع یک شیء و سپس قطع کردن، کندن و از بن درآوردن کامل آن است که بعدها مفهوم بدنِ جدا شده از روح (جسد) نیز از آن توسعه یافته است.
جمله سازی
به انگلیسی
برای معادل مصدری آن (ریشهکنی) از واژههای Uprooting یا Eradication استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مدرن و کلاسیک، کلمه جثث خود رایج است اما از واژههای همارز بالا نیز استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی سره و اصیل، «تنها»، «کالبدها» و «جنازهها» است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و استعارههای زبانی، نمادی از مرگ، پایان زندگی، بیحرکتی و زوال جسم مادی انسان است. همچنین ریشه آن (اجتثاث یا برکندن) در مفاهیم عقیدتی نماد باطلِ بیریشه و نابودشدنی است.
جمعبندی و توضیح کامل جثث
واژه «جثث» در زبان فارسی یک اسم جمع وارداتی از زبان عربی است که به طور مشخص برای اشاره به پیکرها، کالبدها و اجساد بیجان انسان یا حیوان به کار میرود. این کلمه مفردش «جثه» است و بار معنایی آن کاملاً با مفاهیمی نظیر مرگ، سکون و پایان حیات مادی گره خورده است.
از سوی دیگر، این واژه در صورت خوانش به صورت «جَثَث» بار مصدری داشته و به معنای ریشهکن کردن و بریدن کامل درختان است؛ هرچند این کاربرد دوم در زبان فارسی معاصر بسیار کمرنگ بوده و عامه مردم آن را تنها در معنای اول (جنازهها) میشناسند و به کار میبرند.