یعنی چه
شخص مقدس به انسانی گفته میشود که به دلیل تقوا، وارستگی و ارتباط عمیق معنوی یا انتساب به امر الهی، مورد تکریم و احترام فراوان قرار دارد؛ مانند پیامبران، امامان، اولیاء و قدیسان.
تلفظ
واژه شخص با فتح شین و سکون خاء و صاد، و واژه مقدس با ضم ميم، فتح قاف، فتح و تشديد دال تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جدول کلمات متقاطع، پاسخ اصلی با توجه به تعداد حروف تعیین میشود. خودِ عبارت «شخص مقدس» دارای ۷ حرف است، اما واژههای هممعنی مانند «قدیس» نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به شخصیتهای مذهبی والامرتبه از واژه Saint و برای مفهوم عمومی شخص مقدس از اصطلاحات Holy person یا Sacred person استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب مستقیم «الشخص المقدس» یا واژگانی مانند «القديس» و «الولي» برای رساندن این مفهوم استفاده میگردد.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، برای توصیف چنین فردی از تعابیر و واژههای اصیلی چون پارسا، پاکسرشت، انسان الهی، وارسته و پیر پاکدامن استفاده میشود.
در قرآن
عینِ ترکیب ترکیبی «شخص مقدس» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، مفهوم آن از طریق صفاتی مانند صالحین، متقین، مطهرون و اولیاءالله و همچنین کاربرد ریشه «قُدُس» در عباراتی نظیر روحالقدس و الواد المقدس به طور غیرمستقیم وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل شخص مقدس
عبارت «شخص مقدس» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی و عربی است که به انسانهای وارسته، پارسا و پاکدامنی اشاره دارد که به دلیل پیوند عمیق با پروردگار و دوری از گناه، در میان مردم و ادیان مختلف از احترام و جایگاه معنوی ویژهای برخوردارند. ریشه بخش دوم این ترکیب از واژه عربی «ق د س» به معنای پاکی و منزه بودن گرفته شده است.
اگرچه این اصطلاح دقیق به صورت لفظی در متون وحیانی مانند قرآن نیامده، اما مصادیق و مفاهیم همسو با آن تحت عناوینی چون اولیای الهی و بندگان صالح به کرات مورد تمجید قرار گرفتهاند. در فرهنگها و هنرهای مذهبی جهان، این افراد معمولاً با نمادهایی چون هاله نور پیرامون سر یا جامههای ساده و زاهدانه تصویر میشوند.