یعنی چه
«بنی» در زبان عربی به معنای فرزندان و پسران است و «سُلَیم» اسم مصغر (کوچکشده) از ریشه سلامت است؛ بنابراین این عبارت در لغت به معنای «فرزندان سُلیم» است. در اصطلاح تاریخی، بنی سلیم نام یکی از بزرگترین، ثروتمندترین و پرجمعیتترین قبایل بدوی و کوچنشین عرب است که ابتدا در حجاز و نجد ساکن بودند و بعدها به شمال آفریقا مهاجرت کردند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بَنی سُلَیم» است که در آن حرف «س» دارای ضمه (ـُ) و حرف «ل» دارای فتحه (ـَ) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان قبیلهای تاریخی در صدر اسلام یا طایفهای بزرگ از اعراب حجاز، «بنی سلیم» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل میشود.
به انگلیسی
در متون تاریخی و دانشنامههای انگلیسیزبان، نام این قبیله را به صورت Banu Sulaym یا Bani Sulaim مینویسند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به نقش نحوی کلمه در جمله، به دو صورت «بنو سليم» و «بني سليم» نوشته و خوانده میشود.
به فارسی
معادل مستقیم و برگردان روان این عبارت به زبان فارسی «فرزندان سلیم» یا «طایفه سلیم» است.
نماد چیست
بنی سلیم در تاریخ شبهجزیره نماد ثروت فراوان (به دلیل تصاحب معادن طلا و سنگ در مناطق نجد و حجاز) و سوارکاری و جنگاوری بیباکانه بودند. همچنین در تاریخ شمال آفریقا و به تعبیر ابنخلدون، این قبیله نماد کوچهای بزرگ و دگرگونکننده دموگرافی تمدنها به شمار میروند، چرا که هجرت گسترده آنها در قرن ۱۱ میلادی به لیبی و تونس، بافت زبانی و فرهنگی آن مناطق را کاملاً عربی کرد.
جمعبندی و توضیح کامل بنی سلیم
قبیله بنی سلیم از شاخه قبایل بزرگ عدنانی (عرب شمال) و منتسب به «سلیم بن منصور» هستند. منسوبان به این قبیله در تاریخ با عنوان «سُلَمی» شناخته میشوند. این طایفه در دوران پیش از اسلام و صدر اسلام در منطقه حجاز و نجد زندگی میکردند و به داشتن سواران جنگجو و معادن غنی طلا مشهور بودند.
اگرچه نام بنی سلیم به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما در علوم قرآنی و مبحث «لهجههای قبایل در قرآن» تأثیرگذار بودهاند؛ برای نمونه کلمه «نَکَصَ» در آیه ۴۸ سوره انفال را از لغت خاص این قبیله میدانند. همچنین درگیریها و سپس اسلام آوردن این قبیله، منشأ شأن نزول برخی آیات مربوط به منافقان و غنایم جنگی بوده است.
بنی سلیم در فتوحات اولیه اسلامی در شام و عراق حضور فعالی داشتند. نقطه عطف تاریخی آنها هجرت بزرگشان به شمال آفریقا (به ویژه تونس و لیبی) در قرن یازدهم میلادی بود که به همراه قبیله بنی هلال، ساختار جمعیتی، زبانی و فرهنگی آن مناطق را برای همیشه دگرگون ساختند.