یعنی چه
شراب افسنتین (که امروزه بیشتر با نام ابسنت شناخته میشود) یک نوشیدنی الکلی غلیظ، بسیار تلخ و معمولاً سبزرنگ است. این شراب از تقطیر یا خیساندن گیاه افسنتین (خاراگوش) به همراه انیسون (بادیان رومی) و رازیانه به دست میآید. به دلیل وجود مادهای به نام توژون در این گیاه، در گذشته اعتقاد بر این بود که این نوشیدنی دارای خواص روانگردان، توهمزا و محرک خلاقیت است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «شَربِ اَفْسَنْتیْن» یا «شَرابِ اَفْسَنْطین» (Šarāb-e Afsantin) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف میتواند «شراب افسنتین» (۱۱ حرف)، «ابسنت» (۵ حرف) یا «می خاراگوش» (۱۰ حرف) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این نوشیدنی الکلی Absinthe میگویند، در حالی که خود گیاه به نام Wormwood شناخته میشود.
به عربی
در منابع عربی و طب سنتی جهان اسلام، از واژه شراب الأفسنتین یا الدمسیسة برای اشاره به این معجون استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به گیاه افسنطین 'Pelin otu' میگویند و شراب حاصل از آن Pelin şarabı نامیده میشود، هرچند واژه بینالمللی Absent نیز کاملاً رایج است.
نماد چیست
شراب افسنتین در فرهنگ و ادبیات جهان مظهر و نماد «تلخی شدید»، «مرارت و سختی روزگار» و «اندوه و پریشانفکری» است. در قرن نوزدهم میلادی در اروپا، این نوشیدنی میان هنرمندان و نویسندگان بزرگ (مانند ونگوگ و اسکار وایلد) به نماد تفکرات مالیخولیایی، خلاقیت جنونآمیز و اعتیاد تبدیل شد و به دلیل رنگ متمایزش به آن لقب «پری سبز» (The Green Fairy) داده بودند.
جمعبندی و توضیح کامل شراب افسنتین
شراب افسنتین که در دنیای امروز بیشتر با نام فرانسوی آن یعنی «ابسنت» شناخته میشود، نوشیدنی الکلی با سابقه تاریخی طولانی است که ریشه در گیاهپزشکی و فرهنگ اروپایی دارد. واژه افسنتین خود دارای ریشهای یونانی (Apsinthion) به معنای غیرقابل نوشیدن یا بسیار تلخ است که از طریق زبانهای باستانی وارد واژگان فارسی، عربی و اردو شده است. این معجون از تقطیر گیاه افسنطین (خاراگوش) به همراه انیسون و رازیانه به دست میآید و رنگ سبز زمردی منحصربهفردی دارد.
این نوشیدنی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی در اروپا به شدت محبوب شد، به ویژه در میان قشر هنرمند و روشنفکر که معتقد بودند مصرف آن باعث الهام شاعرانه و هنری میشود. با این حال، به دلیل درصد الکل بسیار بالا و وجود ماده محرک «توژون» که خاصیت روانگردان و توهمزا به آن میبخشید، مصرف مداوم آن باعث جنون، هذیان و اعتیاد شدید میشد. به همین دلیل، در بسیاری از کشورهای جهان برای سالها ممنوع اعلام شد.
در فرهنگ لغت و حل جدول، این کلمه نمادی از تلخی بیاندازه و مرارت است. از نظر مذهبی و کتابشناختی، برخلاف کتاب مقدس که در آن افسنتین به عنوان نماد مجازات و تلخی بارها ذکر شده، این واژه در قرآن کریم کاربرد و سابقهای ندارد و کاملاً یک واژه وارداتی و طبی-تاریخی محسوب میشود.