یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح ترکیبی با ساختار عربی است که معمولاً به عنوان تعریف آموزشی برای واژههایی مانند «حِوار» یا «مکالمه» (به ویژه در کتابهای درسی عربی) به کار میرود و به معنای تبادل کلام بین دو فرد است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «کَلام بَینَ شَخصَین» (kalām-e bayna šaxsayn) است که در آن «شخصین» به صورت تثنیه عربی (دو شخص) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خود عبارت «کلام بین شخصین» (۱۲ حرف) یا واژههای معادل آن مانند «حوار» یا «مکالمه» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژههای Dialogue (گفتوگوی دو نفره) یا Conversation between two persons استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح و کتابهای لغت، اصطلاح دقیق و استاندارد برای این مفهوم «کلام بین اثنین» یا واژههای روانی چون «الحوار» و «المحادثة» است.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق فارسی این عبارت شامل کلماتی چون گفتوگو، محاوره، مکالمه، خطاب متقابل و دیالوگ است.
در قرآن
عبارت ترکیبی «کلام بین شخصین» به این صورت در متن قرآن وجود ندارد؛ اما ریشههای سازنده آن مانند ریشه کلام (ک-ل-م) بارها استفاده شده است؛ مانند آیه «وَکَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَکْلِیمًا». همچنین مفهوم گفتوگو میان افراد (در قالب قالَ و قالوا) در قصص انبیاء فراوان است.
جمعبندی و توضیح کامل کلام بین شخصین
عبارت «کلام بین شخصین» یک اصطلاح ترکیبی با ساختار عربی است که بیشتر در متون آموزشی و کتابهای درسی (مانند عربی متوسطه اول) به عنوان تعریف یا صورتِ مسئله برای واژههایی نظیر «حوار» و «مکالمه» به کار میرود. این عبارت از نظر لغوی به معنای سخن گفتن یا تبادل کلام میان دو نفر است و معادل دقیق آن در زبان فارسی، واژه «گفتوگو» یا «محاوره» میباشد.
در بررسی منابع اصیل لغوی و فقهی، مشخص میشود که اصطلاح استاندارد و ثبتشده در لغتنامههای قدیمیتر برای این مفهوم، «کلام بین اثنین» است. با این حال، عبارت «کلام بین شخصین» امروزه کاملاً مفهوم دیالوگ و ارتباط کلامی دوطرفه را به مخاطب منتقل میکند و از ریشههای عربی کلم، بین و شخص ساخته شده است.