یعنی چه
نمیمت (یا نمیمه) به عمل غرضآلودِ انتقال دادن حرفها، رازها یا رفتار یک شخص به شخص دیگر گفته میشود، با این هدف شوم که میان آنها تفرقه، بدبینی و دشمنی ایجاد شود. این واژه از مفاهیم اخلاقی منفی است که بر ویران کردن دوستیها دلالت دارد.
تلفظ
این واژه به صورت فتح نون، میم ساکن اول، یاء مدی و فتح میم دوم تلفظ میشود: [namimat].
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات متراادف آن مانند سخنچینی، غمازی یا سعایت پرسیده میشود و پاسخ آن واژه ۵ حرفی «نمیمت» یا «نمیمه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی (ن-م-م) است و در متون دینی و فقهی کاربرد فراوان دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای این مفهوم بیشتر از ددیکودو استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی آن شامل کلماتی است که به عمل انتقال حرف با نیت خرابکاری اشاره دارند.
جمعبندی و توضیح کامل نمیمت
واژه «نمیمت» که صورت دیگری از واژه عربی «نمیمه» است، در زبان فارسی به معنای سخنچینی، غمازی و دوهمزنی به کار میرود. این اصطلاح دقیقاً به معنای نقل کردن سخن یا رفتار کسی پشت سر او به دیگری است، به نحوی که آتش کینه و تفرقه را میان آنها شعلهور کند و روابط حسنه میان انسانها را از بین ببرد.
در فرهنگ اسلامی و ادبیات اخلاقی فارسی، نمیمت به عنوان یکی از بزرگترین رذایل اخلاقی و گناهان کبیره شناخته میشود که نماد نفاق و ویرانکننده اعتماد اجتماعی است. در قرآن کریم نیز در آیه ۱۱ سوره قلم با عبارت «هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ» به شدت از کسانی که میان مردم به سخنچینی و فتنهانگیزی قدم برمیدارند، نکوهش شده است.