یعنی چه
مغنون واژهای کلاسیک و قرآنی، جمع اسم فاعل از ریشه عربی «غنی» است و به کسانی اشاره دارد که باعث بینیازی دیگران میشوند یا بار و سختی (مانند عذاب) را از دوش کسی برمیدارند.
تلفظ
این کلمه به صورت مُغْنُونَ تلفظ میشود که در حالتهای نحوی مختلف ممکن است به صورت مُغْنِینَ نیز خوانده و نوشته شود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و کلمات کلیدی، پاسخ این واژه ۵ حرفی است و معمولاً در پاسخ به راهنمای «بینیازکنندگان» یا «کفایتکنندگان قرآنی» میآید.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی، این کلمه به معنای کسانی که استقلال مالی یا معنوی ایجاد میکنند یا برطرفکننده مشکلات هستند، برگردانده میشود.
به عربی
واژه اصالتاً عربی است و مفرد آن «مُغْنِی» به معنای بینیازکننده یا کفایتکننده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل بینیازکنندگان، برطرفکنندگان نیاز، و دفعکنندگان عذاب و سختی است که مفهوم حمایت و توانمندسازی را میرساند.
نماد چیست
این کلمه نماد اصطلاحی یا اسطورهای خاصی در ادبیات ندارد، اما در فرهنگ قرآنی و عرفانی، نشاندهنده توانایی رساندن دیگران به استقلال، رفع محتاجی و تجلی کفایت و دستگیری است.
جمعبندی و توضیح کامل مغنون
واژه «مغنون» یک کلمه وامگرفته از زبان عربی است که اصالت فارسی ندارد و ریشه آن به ماده ثلاثی «غ ن ی» برمیگردد. این کلمه در واقع جمع اسم فاعل از باب افعال است و به معنای کسانی است که باعث بینیازی، رفع احتیاج یا دفع سختی و عذاب از دیگران میشوند.
نمونه بارز و مشهور کاربرد این واژه در آیه ۴۷ سوره مبارکه غافر آمده است، جایی که مستضعفان در آتش دوزخ از مستکبران میپرسند که آیا میتوانند بخشی از عذاب را از آنها دفع کنند و بارشان را سبک سازند. بنابراین، کاربرد این کلمه کاملاً لغوی، تفسیری و قرآنی است و در ادبیات روزمره فارسی استفاده مستقلی ندارد.