یعنی چه
واژه ثعالبه در اصل یک لفظ عربی است؛ در کاربرد لغوی به عنوان جمع ثعلب به معنی روباهها به کار میرود، اما در اصطلاح تاریخی و کلامی، نام یکی از فرقههای خوارج (منشعب از عجارده) است که پیرو شخصی به نام ثعلبة بن عامر بودند. همچنین نام قبیلهای از عرب در مغرب الجزایر است.
تلفظ
این کلمه به صورت ثَعالِبَه تلفظ میشود که فتحه روی ثاء، الف مدی بعد از عین، کسره زیر لام و فتحه روی باء قرار دارد.
در جدول
برای حل جدول کلمات متقاطع، واژه ثعالبه دقیقاً ۶ حرف دارد و معمولاً به عنوان پاسخ برای فرقه کلامی خوارج یا جمع روباهها استفاده میشود.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و تاریخ اسلام، نام این فرقه به صورت Thaaliba یا Tha'aliba بازنویسی میشود و معنای لغوی آن واژه foxes است.
به عربی
در زبان عربی، الثعالبه نام علم برای فرقه یا قبیله است و ریشه آن به ثعلب (روباه) بازمیگردد.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی آن در معنای لغوی «روباهها» یا «روباهان» است و در معنای اصطلاحی و تاریخی به همان صورت «ثعالبه» یا «فرقه ثعلبیه» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ثعالبه
واژه ثعالبه یک اصطلاح چندوجهی با ریشه عربی است. این کلمه از نظر لغوی جمع واژه ثعلب به شمار میرود و به معنای روباههاست که در ادبیات گاهی به صورت استعاری برای اشاره به افراد حیلهگر و مکار نیز کاربرد داشته است. با این حال، کاربرد اصلی و شناختهشدهتر آن در متون فارسی و اسلامی، یک اسم خاص تاریخی است.
در تاریخ ادیان و مذاهب، ثعالبه نام یکی از فرقههای کلامی خوارج است که پس از انشعاب از عجارده، به پیروی از ثعلبة بن عامر پرداختند. علاوه بر این، در جغرافیا و تاریخ شمال آفریقا، این کلمه نام قبیلهای از اعراب در مغرب الجزایر را تداعی میکند که از بازماندگان ثعلب بن بکر بودند.
بنابراین هنگام مواجهه با این واژه، بسته به سیاق متن، میتوان آن را یک نام خاص تاریخی-مذهبی (فرقه یا قبیله) یا یک واژه لغوی به معنی روباهان در نظر گرفت. این کلمه در متن قرآن کریم ذکر نشده است.