یعنی چه
«نترسید» فعل نهی (امر منفی) از مصدر ترسیدن است که برای دعوت به شجاعت، دلاوری و از بین بردن واهمه و اضطراب به کار میرود. در زبان محاوره گاهی به صورت فعل ماضی ساده (دوم شخص جمع) نیز استفاده میشود، اما کاربرد اصلی آن به عنوان دستور یا توصیهای برای دوری از هراس است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه پارسی میانه و باستانی (به معنی لرزیدن و هراس داشتن) مشتق شدهاند و با کلمه نترسید ارتباط معنایی و ساختاری دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به کلماتی مثل «بیم نداشته باشید»، «مهراسید» یا «شجاع باشید»، واژه ۶ حرفی «نترسید» یک جواب دقیق و اصیل است.
به انگلیسی
عبارتهای فوق رایجترین معادلهای انگلیسی برای بیان مفهوم نهی از ترس و دعوت به شجاعت هستند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به تعداد مخاطبان و میزان شدّت هراس (خوف یا خشیت) از ریشههای مختلفی برای این معنا استفاده میشود.
در قرآن
این واژه و مفهوم آن بارها در قرآن کریم ذکر شده است؛ از جمله عبارت «لَا تَخَافَا» (نترسید) در آیه ۴۶ سوره طه که خطاب خداوند به موسی و هارون برای تقویت قلب آنها در برابر فرعون است. همچنین عبارتهایی مانند «فَلَا تَخَافُوهُمْ» (آلعمران: ۱۷۵) بر این نکته تاکید دارند که مؤمنان نباید از غیر خدا واهمه داشته باشند.
جمعبندی و توضیح کامل نترسید
واژه «نترسید» یک فعل نهی اصیل پارسی از مصدر ترسیدن است که ریشهای کهن در زبانهای ایرانی باستان دارد. این کلمه پیامآور شجاعت، ایستادگی و رهایی از بند هراس و اضطراب است و در ادبیات فارسی نماد قلب استوار و بیباکی به شمار میرود.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، این عبارت بار معنایی عمیقی از توکل را به همراه دارد؛ جایی که خداوند با این کلام به پیامبران و بندگان خود آرامش خاطر بخشیده و آنها را به امنیت الهی پیوند میزند تا در مأموریتهای دشوار استوار بمانند.