یعنی چه
حصور به کسی گفته میشود که با مهار و کنترل کامل نفس خود، از خواهشهای نفسانی، شهوتها و لذتهای دنیوی دوری میگزیند و پارسایی و پاکدامنی پیشه میکند.
تلفظ
این واژه به فتح حاء و ضم صاد تلفظ میشود و وزنی مبالغهای دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «پاکدامن»، «پارسا» یا «خویشتندار» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم پاکدامنی، زهد و کنترل نفس را برسانند برای ترجمه این کلمه استفاده میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل پاکدامن، پارسا، عفیف، خویشتندار و پرهیزکار است.
در قرآن
این واژه یکبار در قرآن کریم در آیه ۳۹ سوره آلعمران در وصف حضرت یحیی (ع) به کار رفته است: «وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ» که بر مهار کامل نفس و طهارت اخلاقی وی دلالت دارد.
نماد چیست
حصور در فرهنگ عرفانی و اسلامی نمادی از قداست اخلاقی، مهار کامل و بینقص هوا و هوس، و الگوبرداری از زهد و پاکدامنی تام حضرت یحیی (ع) است.
جمعبندی و توضیح کامل حصور
واژه حَصُور یک کلمه عربی قرآنی است که به زبان فارسی نیز راه یافته و به معنای کسی است که با اراده و قدرت نفس، خود را از شهوتها، هوسها و لذتهای مادی منع میکند. این واژه از ریشه «حصر» به معنی در تنگنا قرار دادن یا محاصره کردن مشتق شده و به نوعی به محاصره کردن تمایلات نفسانی اشاره دارد.
در کاربرد دینی و عرفانی، این کلمه جایگاه ویژهای دارد زیرا تنها یکبار در قرآن و آن هم برای توصیف ویژگیهای برجسته حضرت یحیی (ع) استفاده شده است. مفسران معتقدند این صفت نمادی از بالاترین درجات زهد، تجرد معنوی و عفت کمالیافته است.
اگرچه در میان مفسران بحثهایی وجود دارد که آیا این واژه به فردی اشاره میکند که فاقد میل جنسی است یا کسی که علیرغم داشتن میل، آن را کاملاً کنترل میکند، اما دیدگاه غالب زبانی و تفسیری بر اراده، خویشتنداری شدید و دوری گزینی آگاهانه از گناه و لذتهای دنیوی تاکید دارد.