یعنی چه
واژه بتوت در زبان فارسی یک واژه دخیل عربی است که دو معنای متمایز دارد؛ در حالت اول اسم و جمع «بَتّ» به معنای رداها و جامههای ضخیم از جنس خز یا پشم است. در حالت دوم به عنوان مصدر به معنی لاغر شدن، نحیف شدن و ضعیف گردیدن بدن به کار میرود.
تلفظ
این واژه در هر دو معنای خود به صورت ضمه در حرف اول یعنی بُتوت (بُ-تو-ت) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه بتوت به عنوان پاسخ ۴ حرفی برای راهنماهایی نظیر «جامههای خز»، «رداهای پشمی» یا «نحیف شدن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به دووجهی بودن معنای کلمه، معادلهای انگلیسی آن در متنهای کهن لباس به صورت Robes و در متون پزشکی یا قدیمی به معنای کاهش وزن به صورت Emaciation ترجمه میشود.
در قرآن
کلمه بتوت یا ریشه اصلی آن با این مفاهیم در متن قرآن وجود ندارد. واژههای مشابه دیگر از ریشههای متفاوت هستند و ارتباطی با این کلمه ندارند.
نماد چیست
بتوت یک واژه فصیح و کهن لغوی است و در ادبیات عامه، آیینها یا نمادشناسی فرهنگی جایگاه یا نماد خاصی را به خود اختصاص نداده است.
جمعبندی و توضیح کامل بتوت
واژه بتوت از جمله کلمات فصیح و کهن با ریشه عربی است که در متون و لغتنامههای قدیمی زبان فارسی ثبت شده است. این کلمه بسته به ساختار جملات ادبی میتواند دو معنای کاملاً مستقل داشته باشد؛ نخست به عنوان یک واژه اسمی و جمع که به پوشاک، رداها و جامههای گرانبها و ضخیم از جنس خز و صوف اشاره دارد و دوم به عنوان یک واژه مصدری که نشاندهنده فرآیند نحیف، مهزول و لاغر شدن بدن است.
به دلیل کمکاربرد بودن این واژه در زبان فارسی معاصر، امروزه بیشترین کاربرد آن در میان علاقهمندان به حل جدولهای کلمات متقاطع و پژوهشگران متون کهن ادبی است. شناخت این واژه به درک بهتر تعابیر پوشاک و اصطلاحات بدنی در متون تاریخی کمک میکند.