یعنی چه
واژهٔ «تستقبل» یک فعل مضارع از باب استفعال (ریشه قبل) است و به معنای روی آوردن به چیزی یا کسی، پیشواز رفتن، پذیرفتن و یا رو به سوی چیزی ایستادن (مانند رو به قبله قرار گرفتن) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتح تاء، سكون سین، فتح قاف، سكون باء و كسر لام (تَسْتَقْبِلُ) است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل شش حرفی برای افعالی چون «پیشواز میرود» یا «پذیرا میشود» مطرح میشود.
به انگلیسی
بسته به صیغه و بافت متن، معادلهای انگلیسی آن افعال استقبال، مواجهه و دریافت هستند.
به عربی
این واژه خود یک فعل اصیل عربی از ریشه ثلاثی مجرد «قبل» است که به باب استفعال رفته و صیغه دوم شخص مفرد مذکر یا سوم شخص مفرد مؤنث است.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع به زبان فارسی، افعالی مانند «استقبال میکند»، «به پیشواز میرود» و «رو میآورد» است.
نماد چیست
در بافتهای مفهومی و ریشهشناختی، این واژه و مشتقاتش (مانند استقبال و مستقبل) بار معنایی گشودگی، پذیرش و مواجهه با آینده و رویدادهای پیش رو را به همراه دارند.
جمعبندی و توضیح کامل تستقبل
واژهٔ «تستقبل» یک فعل مضارع عربی از ریشهٔ ثلاثی مجرد «قبل» است که با رفتن به باب استفعال، معنای طلب قبول، مواجهه و پیشواز رفتن پیدا کرده است. این واژه در زبان فارسی بیشتر در متون کهن، ادبی، فقهی و حقوقی کاربرد دارد و دلالت بر پذیرا شدن یا رو به سوی چیزی ایستادن دارد.
اگرچه خود این صیغهٔ خاص به طور مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما اسم فاعل همخانوادهٔ آن یعنی «مستقبل» در آیات الهی به کار رفته که نشاندهندهٔ ریشهٔ اصیل و فصیح این لغت در زبان عربی است. در زبان فارسی، کاربران معمولاً برای حل جدول یا درک متون تخصصی متون عربی به دنبال معنای دقیق آن میگردند.