یعنی چه
سبزه به گیاهان تازه و نورسته از زمین مانند چمن و علف گفته میشود. همچنین در فرهنگ ایرانی به گیاهی (مانند گندم یا عدس) که برای سفره هفتسین سبز میکنند اطلاق میگردد. در معنای ظاهری نیز به پوست گندمگون و مایل به تیره در انسان سبزه میگویند.
مترادف
این واژه در کاربرد گیاهی با کلماتی چون چمن و علف، و در کاربرد توصیف چهره با واژه گندمگون مترادف است.
هم خانواده
تمامی این واژهها از ریشه پارسی میانه (پهلوی) «sabz» به معنای رنگ سبز و رویش گرفته شدهاند.
جمله سازی
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ طراحان جدول برای گیاه تازه روییده یا چمن معمولاً واژه ۴ حرفی «سبزه» است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در زبان انگلیسی معادلات متفاوتی برای این واژه وجود دارد.
نماد چیست
در فرهنگ ایرانی و آیین نوروز، سبزه نماد اصلی حیات دوباره، برکت و شادابی است. گره زدن آن در روز سیزدهبدر نیز نشانی از پیوند زندگی انسان با طبیعت و آرزوی برآورده شدن خواستهها در سال جدید است.
جمعبندی و توضیح کامل سبزه
واژهٔ «سبزه» یکی از کلمات اصیل و پرکاربرد زبان فارسی با ریشهای در زبان پهلوی است. این کلمه دو کاربرد کاملاً متمایز اما رایج دارد؛ در طبیعت به گیاهان تازه روییده، چمنزارها و سبزینگی زمین اشاره دارد و در توصیف ویژگیهای ظاهری انسان، برای معرفی افرادی با رنگ پوست گندمگون به کار میرود.
از بُعد فرهنگی، سبزه جایگاهی عمیق در هویت ایرانی دارد. حضور آن در سفره هفتسین نمادی از شادابی، برکت، نوزایی و پیوند ناگسستنی انسان با طبیعت است که با آیینهایی نظیر سیزدهبدر و گرهزدن آرزوها به طبیعت تکمیل میشود.