یعنی چه
تراوش آب به معنای خروج، نشت یا چکیدن نمنم و آرام مایعات (بهویژه آب) از یک جدار، منفذ یا محیط متخلخل مانند خاک، سنگ یا لوله است. این پدیده به صورت طبیعی در چشمهها و دیوارههای سنگی، یا به صورت مصنوعی در سازههای دستبشر مانند سدها و لولههای انتقال آب رخ میدهد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «تَراوُش» (بر وزن تَفاعُل) و «آب» تشکیل شده است که با کسرهٔ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف خواسته شده میتواند خودِ ترکیب «تراوش اب» یا مترادفهای آن مانند نشت و ترشح باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن و علم زمینشناسی یا مهندسی، از واژههای متفاوتی برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه تسرب برای نشت لولهها و مخازن، و واژه رشح بیشتر برای تراوش طبیعی از دیوارهها به کار میرود.
به فارسی
واژه «تراوش» اسم مصدر از فعل کلاسیک «تراویدن» است. پیشوند «ترا-» در زبانهای ایرانی به معنای عبور، جابهجایی و کران به کران است که ترکیب آن با ریشه فعل، مفهوم عبور پنهان و آرام مایع را میرساند.
جمعبندی و توضیح کامل تراوش اب
تراوش آب یک فرآیند طبیعی و فیزیکی است که در آن مایعات به آرامی و به صورت تدریجی از میان منافذ ریز اجسام متخلخل مانند خاک، سنگ یا دیوارههای مخازن عبور میکنند. این واژه از فعل اصیل فارسی «تراویدن» ریشه گرفته و در حوزههای مهندسی عمران، زمینشناسی و کشاورزی کاربرد علمی فراوانی دارد.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این پدیده جایگاه نمادین ویژهای دارد و غالباً مجاز از «بروز و تجلی باطن بر ظاهر» یا تأثیرات پنهان و مداوم است؛ همانطور که در مَثَل معروف اشاره میشود: «از کوزه همان برون تراود که در اوست».
علاوه بر این، در ترجمههای معاصر قرآن کریم (مانند آیه ۷۴ سوره بقره در توصیف شکافتن سنگها و جوشش آب)، مترجمان برای انتقال دقیق مفهوم خروج نمنم و پدیدار شدن آب از دل صخرهها، از عبارت تراوش کردن استفاده کردهاند.