یعنی چه
عبارت «خلل انداختن» به معنای ایجاد اختلال، وارد کردن نقص یا بینظمی در یک سیستم، کار، رابطه یا روال مشخص است؛ به طوری که روند طبیعی آن دچار مشکل یا وقفه شود.
تلفظ
این عبارت فعلی به صورت «خَلَل اَنداختَن» (khalal andākhtan) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود واژه «خلل انداختن» (۱۰ حرف) یا مترادفهایی مثل «اخلال» و «کارشکنی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از افعالی مانند to disrupt یا to cause disturbance استفاده میشود.
به عربی
برای برگردان این اصطلاح به زبان عربی از ترکیبهایی نظیر «الإخلال بـ» یا «إفساد النظام» استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این عبارت شامل «آشفته کردن»، «آسیب زدن»، «رخنه کردن»، «تفرقه افکندن» و «ناموزون ساختن» است.
جمعبندی و توضیح کامل خلل انداختن
«خلل انداختن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «خلل» (به معنی شکاف، فاصله و نقص) با فعل فارسی «انداختن» شکل گرفته است. این اصطلاح در ادبیات رسمی و روزمره برای توصیف هرگونه عاملی به کار میرود که پایداری، نظم یا صحت یک جریان، برنامه یا رابطه را هدف قرار داده و در آن سستی یا ناپایداری ایجاد میکند.
اگرچه خود این ترکیب فعلی در متون کهن مانند قرآن دیده نمیشود، ریشه سه حرفی آن (خ ل ل) کاربرد فراوانی در معنای فضا یا شکاف میان دو چیز دارد. در کاربردهای استعاری و نمادین، خلل انداختن به معنای ورود یک عنصر مخرب به یک ساختار هماهنگ است که در نهایت منجر به ضعف یا فروپاشی آن میشود.