یعنی چه
این اصطلاح کنایه از رفتار کنایهآمیز، محتاطانه و سیاستمدارانهای است که فرد در شرایط سخت و لغزنده در پیش میگیرد تا کارها را بدون خرابکاری، خسارت یا ایجاد تنش پیش ببرد؛ انجام کاری به شکل نه کاملاً درست و نه کاملاً غلط با هدف حفظ وضع موجود.
تلفظ
تلفظ صحیح واژه دوم «مَریز» (به فتح م) از مصدر ریختن است. نوشتن آن به صورت «مریض» یک غلط املایی بسیار رایج و فاحش است و هیچ ارتباطی با بیماری یا فرد بیمار ندارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون «کژدار و مریض» یا «کجدار و مریز» به عنوان پاسخ اصطلاحات مربوط به مدارا و احتیاط مفرط به کار میروند که حروف آن دقیقاً ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات اصطلاحی متعددی وجود دارد که مفهوم دستبهعصا راه رفتن و مدیریت محتاطانه شرایط را زنده میکنند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از واژگانی که به سیاستورزی، احتیاط و تأنّی در رفتار اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این اصطلاح اصیل شامل واژگانی چون مدارا، محافظهکاری عملی، سازش مصلحتی، سرسری و محتاطانه عمل کردن و اداره کردن اوضاع در شرایط سخت است.
در قرآن
این ترکیب یک اصطلاح و ضربالمثل خالص فارسی و ادبی است و در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفاهیم کلی اخلاقی مانند مدارا، احتیاط، میانهروی و عاقبتاندیشی در آیات متعددی از قرآن توصیف شدهاند.
نماد چیست
این عبارت نماد عینی از تعادل ظریف، مدیریت بحران، حفظ وضعیت ناپایدار و سازش موقتی برای جلوگیری از شکست است؛ تصویر ذهنی ساقی یا شخصی که ظرفی را کج نگه داشته اما با مهارت مانع از ریختن مایع درون آن میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کژدار و مریض
اصطلاح «کژدار و مریز» (که به صورت عامیانه کجدار و مریز نیز نوشته میشود) یکی از کنایات و ضربالمثلهای کهن و ارزشمند زبان فارسی است. ساختار واژگانی آن از دو بخش تصویری تشکیل شده است: «کژدار» به معنای ظرف را کج نگهدار و «مِریز» که فعل نهی از مصدر ریختن است. تصویر ذهنی این عبارت، نشاندهنده موقعیت ظریف و حساسی است که فرد باید جامی لبریز را کج به دست بگیرد اما با مهارت و احتیاط شدید، مانع از ریختن محتویات آن شود.
در کاربردهای اجتماعی و روزمره، این اصطلاح به معنای مدارا کردن، دستبهعصا راه رفتن و پیش بردن امور با محافظهکاری مفرط در شرایط بحرانی است؛ به طوری که نه وضعیت به طور کامل خراب شود و نه تنشی به وجود آید. متاسفانه به دلیل تشابه صوتی، بسیاری از افراد واژه «مریز» را به صورت «مریض» مینویسند که یک غلط املایی فاحش بوده و معنای استعاری و زیبای این اصطلاح خالص فارسی را دگرگون میکند.
این واژه ریشه عربی ندارد و در متون کهن ادبیات فارسی نظیر اشعار منسوب به خیام نیشابوری نیز به چشم میخورد. استفاده از آن نشاندهنده هوشمندی زبان فارسی در خلق تصاویر عینی برای توصیف مفاهیم پیچیده رفتاری مانند مدیریت بحران و سازشهای مصلحتی است.