یعنی چه
«بابه قِران» لقب و اسم مستعار یکی از بزرگترین و مشهورترین نوازندگان دُمبوره و هنرمندان محلی افغانستان (اهل تاشقرغان، متولد ۱۲۸۹ خورشیدی) به نام «عبدالغفار» است. این ترکیب در واژه به معنای «پدرِ یکقرانی» یا «پیرمردی که دستمزدش یک قِران است» یاد میشود؛ زیرا او در دوران جوانی و چوپانی، پس از ساعتها نوازندگی، تنها یک قِران (سکه قدیمی) دستمزد میگرفت.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بابه قِران» (bābe-ye qerān) است که در گویشهای محلی افغانستان به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش بر اساس تعداد حروف «بابه قران» (۸ حرف) یا نام اصلی او «عبدالغفار» تنظیم میشود.
به انگلیسی
به دلیل آنکه این عبارت یک نام خاص تاریخی و هنری است، به صورت فنوتیپیک نگارش میشود.
به عربی
این ترکیب یک اصطلاح عامیانه و محلی در زبان فارسی دری افغانستان است و معادل مستقیم یا رسمی در زبان عربی ندارد.
به فارسی
معادل مفهوم لغوی آن در فارسی معیوب یا استاندارد، «پیرمردِ یکقرانی» یا «بزرگمردِ کمتوقع» است که به فقر و مناعت طبع او اشاره دارد.
نماد چیست
این نام در فرهنگ معاصر افغانستان، نماد موسیقی اصیل و فولکلور قطغنی، زندگی درویشی و قلندری، و همچنین مظلومیت و فقر هنرمندان سنتی در تاریخ معاصر است.
جمعبندی و توضیح کامل بابه قران
بابه قران لقب هنری عبدالغفار، یکی از نامدارترین نوازندگان ساز سنتی «دمبوره» در شمال شرق افغانستان (ولایت سمنگان و منطقه تاشقرغان) است. او که در سال ۱۲۸۹ خورشیدی متولد شد، وجه تسمیه عجیبی برای لقب خود داشت؛ در دوران چوپانی و آغاز فعالیت هنریاش، پس از ساعتها نواختن دمبوره و آوازخوانی برای مردم محلی، تنها پاداشی برابر با «یک قِران» (واحد پول کمارزش قدیمی) دریافت میکرد و به همین دلیل به بابه قران معروف شد.
این هنرمند درویشمسلک با وجود مهارت بینظیر در اجرای قطعات قطغنی و فولکلور، تمام عمر در سادگی و فقر زیست. امروزه نام او در تاریخ هنر افغانستان فراتر از یک شخص، به نمادی از اصالت موسیقی محلی، مظلومیت هنرمندان پیشکسوت و پیوند عمیق هنر با تودههای محروم جامعه تبدیل شده است.