یعنی چه
این واژه صیغه جمع مذکر غایب از فعل مضارع مجهول است. در مفاهیم قرآنی و دینی، به این معناست که انسانها پس از ادعای ایمان، بدون سنجش و آزمایش عملی به حال خود رها نخواهند شد و سنت الهی بر امتحان بندگان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه یُ، سکون ت، فتحه ر و واو مدی (یُتْرَکُوا) است.
در جدول
پاسخ این مدخل در جدول خود کلمه «یترکوا» با ۶ حرف است و معنای آن در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً «رها شوند» یا «واگذار شوند» میآید.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این واژه معمولاً به صورت مجهول و در قالب عباراتی نظیر رها شدن به حال خود ترجمه شده است.
به عربی
مترادفهای این فعل در زبان عربی فصیح، افعالی همچون يُخلّوا یا يُهملوا هستند که بیانگر رها کردن و به خود واگذاشتن کسی است.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این فعل قرآنی «رها شوند» یا «به حال خود رها گردند» است. این واژه به صورت مستقل در زبان فارسی اصیل کاربردی ندارد و صرفاً به عنوان یک لغت مأخوذ از متن قرآن در واژهنامهها بررسی میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، این کلمه نمادی از بیداری، هوشیاری و سنت لایتغیر الهی در امتحان کردن ادعای ایمان انسانهاست؛ به این مفهوم که هیچکس صرفاً با زبان اقرار کردن، بدون ابتلای عملی رها نخواهد شد.
جمعبندی و توضیح کامل یترکوا
واژه «یترکوا» (به طور دقیقتر: یُتْرَکُوا) یک فعل مضارع مجهول، منصوب و جمع مذکر غایب از ریشه عربی «ت-ر-ک» است. این واژه در زبان فارسی به عنوان یک مدخل مستقل و اصیل وجود ندارد، بلکه جایگاه سنتی و شناختی آن کاملاً وابسته به متون مذهبی و به ویژه آیه دوم سوره مبارکه عنکبوت است.
در ساختار قرآنی، این واژه در پاسخ به تفکر کسانی میآید که گمان میبرند صرفاً با گفتن کلمه «ایمان آوردیم»، به حال خود واگذار شده و مورد سنجش قرار نمیگیرند. از این رو، واژه مذکور بار معنایی عمیقی در حوزه تکلیف، مسئولیت فردی و سنت آزمایشهای الهی در طول زندگی انسان به همراه دارد.
در فرهنگهای لغت و راهنماهای حل جدول، این کلمه شش حرفی با مفاهیمی نظیر «رها شوند»، «ترک شوند» و «واگذاردگان» پیوند خورده است و همخانوادههای آن در زبان فارسی شامل کلماتی مثل متروک، متروکه، ترک و تارک میشود.