یعنی چه
عبارت طعام المسکین یک ترکیب اضافه عربی است که وارد زبان فارسی شده و در اصل به معنای «غذای فرد نیازمند» است؛ اما در مفاهیم قرآنی و دینی، معنای مصدری دارد و به کارِ اطعام کردن، بخشش غذا و دستگیری از بینوایان و مستمندان اشاره میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مضاف و مضافالیه به صورت «طَعامِ الْمِسْکین» یا با ضمه مضاف در حالت رفع «طَعامُ الْمِسْکین» است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این عبارت معادل ۱۱ حرف است و معمولاً به عنوان جواب سوالاتی همچون «اطعام بینوایان در قرآن» یا «غذای نیازمندان» مطرح میشود.
به عربی
این ترکیب خود ریشه در زبان عربی دارد و از دو واژه طعام (ریشه ط-ع-م) و مسکین (ریشه س-ک-ن) ساخته شده است.
به فارسی
در برگردان روان فارسی، این عبارت به معنای سفرهداری برای نیازمندان، سیر کردن شکم گرسنگانِ زمینگیر و انفاق طعام به افراد بیبضاعت است.
در قرآن
این عبارت مستقیماً در آیاتی مانند «وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ» در سورههای ماعون، فجر و حاقه آمده است و خداوند کسانی را که خود اقدام به اطعام نمیکنند و دیگران را نیز به این کار خیر تشویق نمینمایند، به شدت ملامت میکند.
نماد چیست
در فرهنگ و تفکر اسلامی، طعام المسکین نماد بارز مسئولیتپذیری اخلاقی در جامعه، مبارزه با فقر و خودخواهی، و دگرخواهی است؛ همانگونه که اهلبیت (ع) در سوره انسان افطار خود را به مسکین و یتیم و اسیر بخشیدند.
جمعبندی و توضیح کامل طعام المسکین
عبارت «طعام المسکین» یک ترکیب عمیقاً اخلاقی و اجتماعی در ادبیات قرآنی است که اگرچه در ظاهر به معنای «غذای فرد بینوا» است، اما در کاربرد واقعی به معنای اقدام به اطعام، انفاقِ خوراک و دستگیری عملی از کسانی است که به دلیل فقر شدید زمینگیر شدهاند.
قرآن کریم این مفهوم را به عنوان یکی از مهمترین خطکشهای سنجش ایمان واقعی و تقوای عملی معرفی میکند؛ به طوری که نه تنها ترکِ اطعامِ بینوایان را مایه ملامت میداند، بلکه بیتفاوتی نسبت به تشویق دیگران به این کار را نیز همردیف با تکذیب دین و آخرت قلمداد میکند.
این عبارت در طول تاریخ فرهنگ اسلامی به نمادی برای ایثار، دگرخواهی و پیوند میان عبادات فردی و تکالیف اجتماعی تبدیل شده و بر ضرورت مبارزه با فقر و گرسنگی در جامعه تاکید دارد.