یعنی چه
الخلد در لغت به معنی دوام، بقای طولانی و زوالناپذیری است. در اصطلاح دینی و قرآنی، این واژه سرای آخرت و به ویژه بهشت جاویدان (جنة الخلد) را تداعی میکند که هیچگونه فنا و نیستی در آن راه ندارد. همچنین در لغتنامههای کهن مانند دهخدا، به عنوان یک معنی فرعی و کمتر رایج، به جانوری زیرزمینی (موش کور) نیز اطلاق شده است.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف عربی و ضم حرف خاء و سکون لام و دال (اَلْخُلْد) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه ۵ حرفی «الخلد» است که به عنوان رمز یا پاسخ برای مفاهیمی چون بهشت جاویدان، ابدیت یا موش کور کاربرد دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (خ-ل-د) گرفته شده که در زبان فصیح عرب برای اشاره به پایداری مطلق، ابدیت و بهشت به کار میرود.
به فارسی
در برگردان و معادلسازی فارسی، میتوان از واژههایی چون جاودانگی، ابدیت، بقای همیشگی و در کاربردهای اسمی از کلماتی مثل مینو، فردوس و بهشت جاویدان استفاده کرد.
در قرآن
این واژه و مشتقاتش ۸۷ بار در قرآن آمدهاند؛ از جمله «جَنَّةُ الْخُلْدِ» (سوره فرقان/۱۵) به معنای بهشت جاودان، «دَارُ الْخُلْدِ» (سوره فصلت/۲۸) به عنوان سرای ابدی جهنم، و «شَجَرَةِ الْخُلْدِ» (سوره طه/۱۲۰) که همان درخت جاودانگی است که شیطان با آن آدم را وسوسه کرد.
نماد چیست
الخلد در فرهنگ اسلامی، ادبیات فارسی و عرفان، نماد تام و تمام بیمرگی، حیات اخروی، کمال مطلق و رهایی جان از بند فرسودگی و نیستی دنیای مادی است.
جمعبندی و توضیح کامل الخلد
واژه «الخلد» یک کلمه اصیل عربی با ریشه سهحرفی (خ-ل-د) است که مفهوم مرکزی آن پیرامون ماندگاری طولانیمدت، دوام و زوالناپذیری میچرخد. این کلمه در متون اسلامی و ادبیات فارسی هم به صورت مصدری در معنای ابدیت و جاودانگی به کار رفته و هم به عنوان یک اسم خاص برای اشاره به سرای باقی و بهشت جاویدان (جنة الخلد) شناخته میشود.
در قرآن کریم، این مفهوم پیوندی عمیق با جهان آخرت دارد و نه تنها برای توصیف نعمات بیپایان بهشتی، بلکه گاه برای توصیف عذاب ماندگار دوزخ (دارالخلد) نیز استفاده شده است. نماد درخت جاودانگی در داستان هبوط آدم نیز میل فطری انسان به این مفهوم را نشان میدهد.
علاوه بر ابعاد دینی و عرفانی که الخلد را نماد کمال مطلق و حیات ابدی روح میدانند، در فرهنگ لغات عربیِ کهن مانند لسانالعرب و دهخدا، این واژه در معنایی کاملاً متمایز و فرعی به معنای «موش کور» نیز ثبت شده که از شگفتیهای لغوی این کلمه به شمار میآید.