یعنی چه
واژه شطاط در ریشهشناسی لغوی به دو مفهوم اصلی اشاره دارد؛ یکی درازی و راستقامتی (بلندبالا بودن) و دیگری دوری مسافت و انحراف از مسیر حق و اعتدال.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه شطاط به عنوان پاسخ ۴ حرفی برای مفاهیمی چون «دوری مسافت»، «درازی قامت» یا «افراط و تجاوز از حد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن برای قد و قامت Tallness، برای دوری مسافت Distance و برای معنای افراط Excess است.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ به معنای طول قامت، دوری گزیدن و یا خروج از حد اعتدال به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل بلندقامتی، دوری راه، افراط، ستم، زیادهروی و خروج از حد اعتدال و میانه روی است.
در قرآن
خود واژه «شطاط» در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن از ریشه (شطط) مانند «شططاً» (سخنی دور از حق در سوره کهف آیه ۱۴) و «لا تُشطِط» (ستم مکن و از حد مگذر در سوره ص آیه ۲۲) به کار رفتهاند.
نماد چیست
در متون ادبی و مفهومی، این واژه و ریشه آن نمادی از ستم، خروج از حد وسط، فاصله گرفتن از حقیقت (حق) و افراطگرایی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل شطاط
واژه «شطاط» یک لغت اصیل با ریشه عربی (ش ط ط) است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد مستقل و رایجی ندارد، اما در لغتنامههای معتبر مانند دهخدا دو معنای محوری برای آن ذکر شده است؛ معنای نخست به فیزیک و مسافت برمیگردد که شامل بلندقامتی، اعتدال قد و دوری راه است. معنای دوم که با واژه «شطط» قرابت تام دارد، به مفاهیم انتزاعی و اخلاقی همچون تجاوز از حد، افراط و دوری از حق اشاره میکند.
باید توجه داشت که در طراحی جداول کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً یک پاسخ ۴ حرفی را تشکیل میدهد. همچنین در نگاه قرآنی و متون دینی، ریشه این واژه بیانگر نوعی ستم و داوری ناعادلانه یا بیان سخنان گزاف و دور از حقیقت است که انسان را از مسیر اعتدال و انصاف خارج میسازد.