یعنی چه
این اصطلاح در متون کهن به معنای پیچیدن نام و آوازهٔ کسی یا چیزی در میان مردم، کسب اعتبار، جاودانه شدن نام و گسترش شهرت و اشتهار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این ترکیب مصدری به صورت nām gostaridan است که از دو بخش «نام» و «گستریدن» (از ریشه گستردن) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمهٔ «نام گستریدن» با ۱۰ حرف است. گزینههای جایگزین شامل نام یافتن و شهره شدن هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از افعال عبارتی مربوط به کسب شهرت و پخش شدن آوازه برای ترجمه این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی اصطلاح Ün salmak دقیقترین معادل کنایی برای این واژه است.
به فارسی
معادلهای روان و سره فارسی این عبارت شامل نام برآوردن، بلندآوازه شدن، شهره شدن و بر سر زبانها افتادن است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات فارسی نمادی از جاودانه شدن نام، تأثیرگذاری عمیق در جامعه و پخش شدن اعتبار، اصالت یا حتی بدنامی در میان عموم مردم است.
جمعبندی و توضیح کامل نام گستریدن
عبارت «نام گستریدن» یک ترکیب مصدری اصیل و کهن در زبان فارسی دری است که از ترکیب واژه «نام» و مصدر «گستریدن» (از ریشه پهلوی وسترتن به معنی پهن کردن و انتشار دادن) ساخته شده است. این اصطلاح کنایی در ادبیات کلاسیک برای توصیف فردی به کار میرود که آوازه، اعتبار، شایستگی یا داستان اعمالش در میان توده مردم و جغرافیاهای مختلف پخش شده و به شهرت عظیمی دست یافته است.
در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، این واژه به عنوان مرادفِ نام یافتن و بلندآوازه شدن معرفی شده و شواهدی از کاربرد آن در اشعار کهن وجود دارد. این عبارت کاملاً ریشه فارسی داشته و بازتابدهنده مفهوم فرهنگی انتقال دهانبهدهان شهرت و ماندگاری اثر فرد در اجتماع است.