معنی
واژه ولد در اصل به معنای هر نوع فرزندی (اعم از دختر یا پسر) است که از پدر و مادر زاده میشود. در فرهنگ لغات عربی این کلمه میتواند برای مفرد، تثنیه و جمع نیز به کار رود، اما در زبان فارسی عمدتاً به صورت مفرد و به معنای فرزند یا کودک استفاده میشود. در برخی کاربردهای محدودتر نیز به طور خاص به فرزند پسر اشاره دارد.
یعنی چه
این کلمه بیانگر رابطه نسبی مستقیم میان فرزند و والدین است. از نظر ریشهشناسی به معنای آنچه تولد یافته یا زاییده شده است میباشد و تداوم نسل و پیوند خانوادگی را در بافت فرهنگی و زبانی نشان میدهد.
مترادف
این واژهها همگی در معنای کودک یا زادآوری مستقیم به جای ولد قابل استفاده هستند.
متضاد
والد و والده به معنای پدر و مادر (نسبت دهنده به جای زاده شده) و کلمات عقیم و عاقر به معنای نابارور و بدون فرزند، در تقابل با ولد قرار دارند.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه ولد به عنوان پاسخ سه حرفی برای راهنمای «فرزند» یا «بچه» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از معادلهای دقیق فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
خود واژه ولد اصلیترین واژه در زبان عربی است، اما واژههای همپوشان دیگری نیز وجود دارند.
به فارسی
دقیقترین و اصیلترین معادلهای فارسی برای این واژه قرضی عربی، کلمات «فرزند» و «بچه» هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ولد
واژه «ولد» یک کلمه وامگرفته شده از زبان عربی و از ریشه سهحرفی (و-ل-د) است که به معنای زاییدن و متولد شدن است. در زبان فارسی، این کلمه عمدتاً به عنوان اسم عام برای اشاره به فرزند یا بچه استفاده میشود، بدون آنکه اصرار شدیدی بر جنسیت آن (پسر یا دختر بودن) وجود داشته باشد؛ هرچند در پارهای از متون قدیمی یا گویشهای معاصر ممکن است بیشتر برای فرزند پسر ترجیح داده شود.
این واژه مشتقات فراوانی در زبان فارسی دارد که همگی به مفهوم تولد و خانواده مرتبط هستند؛ کلماتی مانند میلاد، والده، والد، اولاد و ولادت از همین ریشه پدید آمدهاند. همچنین در متون مذهبی و آیات قرآن کریم نیز این واژه کاربردهای ویژهای دارد که بارزترین آنها نفی فرزندآوری برای ساحت الهی در سوره اخلاص است.
در مجموع، ولد مفهوم تداوم نسل، پیوند خانوادگی و هویت نسبی را در خود دارد و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه کلیدی سه حرفی شناخته میشود.