یعنی چه
ویژگی مکان، شیء یا سبک زندگیای که سراسر با اسباب آرایش، زینت و تشریفات غیرضروری و فراتر از حد نیاز آراسته شده باشد. این واژه برای توصیف فضاها یا رفتارهای اشرافی و اعیانی به کار میرود.
تلفظ
این عبارت از دو بخش «پُر» (صفت فارسی) و «تَجَمّلات» (اسم جمع عربی) تشکیل شده است و به صورت تفکیکشده تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «پر زرق و برق» یا «لوکس»، کلمه ۸ حرفی «پر تجملات» یا معادلهای کوتاه آن مانند مجلل کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی بسته به میزان لوکس بودن یا جنبه منفی و خودنمایانه آن، از واژگان فوق استفاده میشود.
در قرآن
عین واژه «پر تجملات» در قرآن نیست، اما همخانواده آن در آیه ۶ سوره نحل (وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ...) به معنی زیبایی آمده است. همچنین قرآن برای این مفهوم از واژگانی چون «زُخْرُف» یا «مُتْرَفین» استفاده کرده است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات کلاسیک نماد جانوری یا گیاهی خاصی ندارد؛ اما در مفاهیم اجتماعی و اخلاقی، نمادی از فرعونیت، دنیامداری، فخر فروشی و تمایز طبقاتی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل پر تجملات
عبارت «پر تجملات» یک ترکیب وصفی مکتوب و کاربردی در زبان فارسی است که از ترکیب صفت اصیل فارسی «پر» و واژه عربی «تجملات» (از ریشه ج-م-ل) ساخته شده است. این اصطلاح عموماً برای توصیف فضاها، اشیاء یا سبکهای زندگی به کار میرود که غرق در لوازم لوکس، گرانقیمت و تشریفات غیرضروری هستند و فراتر از نیازهای اولیه، روی زرق و برق تمرکز دارند.
در فرهنگ لغتهای معتبری چون دهخدا و معین، مفاهیمی چون اشرافی، اعیانی، مجلل و باشکوه به عنوان مترادفهای این واژه ذکر شدهاند، در حالی که واژگانی مانند ساده، بیتکلف و زاهدانه در نقطه مقابل آن قرار میگیرند. این مفهوم اگرچه در دنیای مدرن با واژههایی مثل لاکچری مترادف شده، اما ریشهای کهن در توصیف رفتارهای مسرفانه دارد.
در متون دینی و اخلاقی نیز اگرچه خود کلمه به صورت مستقیم نیامده، اما مفاهیم همارز آن مانند زندگی مترفین (ثروتمندان سرمست) و زُخْرُف (زینتهای دنیوی) مورد بحث قرار گرفتهاند که نشاندهنده ابعاد جامعهشناختی و اخلاقی این پدیده در طول تاریخ است.