یعنی چه
تند نویس صفت فاعلی مرکب است و به فردی مهارتمند اطلاق میشود که میتواند گفتار شفاهی، سخنرانیها یا جلسات را همزمان با صحبت کردن گوینده، با سرعت بالا روی کاغذ یا دستگاه مخصوص ثبت کند. این کار معمولاً از طریق بهکارگیری سیستمهای نشانهگذاری خاص یا روشهای اختصاری انجام میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تُند نِویس» است که از دو جزء واژگانی زبان فارسی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ اصلی برای این مفهوم واژه «تند نویس» با ۷ حرف است. همچنین ممکن است از کلماتی مانند سریعالنویس یا استنوگراف نیز استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به مهارت تندنویسی Shorthand یا Stenography و به فرد تندنویس Stenographer میگویند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این تخصص از واژه «مختزل» (برگرفته از فن اختزال یا همان کوتاهنویسی) یا عبارت ترکیبی «سریع الکتابة» استفاده میشود.
به فارسی
در واژهگزینی و متون کهن فارسی، برابرهایی چون سریعالنویس، کوتاهنویس و خامهران (به معنی کسی که قلم را به شتاب میراند) برای این مفهوم به کار رفته است.
نماد چیست
تندنویس در دنیای اداری و حقوقی نماد مهارت منشیگری، ثبت امینانه و فوری جلسات و دادگاهها است. در نشانهشناسی مدرن، دستگاه «استنوتایپ» (ماشین مخصوص تندنویسی) و خطوط هندسی سیستمهای پیتمن یا گرگ به عنوان نمادهای تصویری این حرفه شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل تند نویس
واژه «تند نویس» یک صفت فاعلی مرکب و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «تند» و «نویس» (بن مضارع از مصدر نوشتن) ساخته شده است. این اصطلاح به فردی اشاره دارد که توانایی و مهارت بالایی در نگارش سریع سخنان، بیانات و گزارشها دارد و معمولاً در دادگاهها، مجلس و جلسات دیپلماتیک برای ثبت آنی گفتگوها به کار گرفته میشود.
این حرفه در گذشته با قلم و با استفاده از روشهای اختصاری و نشانههای هندسی (مانند سیستمهای خطی پیتمن) انجام میشد، اما امروزه با پیشرفت فناوری، تندنویسان علاوه بر روشهای سنتی از دستگاههای تایپ ویژه به نام استنوتایپ نیز بهره میبرند تا کلمات را با سرعت گفتار هماهنگ و ثبت کنند.
اگرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن نیامده است، اما مفهوم کاتب و نویسنده همواره جایگاه ویژهای در فرهنگ و تاریخ داشته و تندنویسی به عنوان شکل پیشرفته و تخصصی این مهارت شناخته میشود.