یعنی چه
واژه روبهک در لغت به معنای روباه کوچک و نابالغ (تولهروباه) است. در ادبیات فارسی و اشعار کلاسیک، این واژه معمولاً با بار معنایی تصغیر و تحقیر، یا برای نشان دادن ضعف و زبونی طرف مقابل در مقایسه با فردی قدرتمندتر به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت رُوبَهَک تلفظ میشود که از ترکیب روبه (مخفف روباه) و پسوند تصغیر «ـَک» ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «روباه کوچک» یا «بچه روباه»، واژه ۵ حرفی «روبهک» پاسخ دقیق و صحیح است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به روباه کوچک یا فرزند روباه از این واژهها استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی با افزودن پسوند تصغیر یا واژه توله، معنای روباهک ساخته میشود.
به فارسی
واژههای مترادف و هممعنی فارسی برای روبهک شامل بچهروباه، روباه کوچک و واژه مصغر عربی ثعلبک هستند.
نماد چیست
روبهک در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد حیلهگریِ همراه با ناتوانی است و معمولاً در اشعار در تقابل با شیر (نماد قدرت) استفاده میشود تا ضعف حریف آشکار شود.
جمعبندی و توضیح کامل روبهک
واژه «روبهک» یک ساختار تصغیری اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب کلمه «روبه» (شکل کوتاهشده روباه) و پسوند «ـَک» حاصل شده است. این واژه در درجه اول به معنای طبیعی خود یعنی بچهروباه یا روباه کوچک اشاره دارد و در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید به همین صورت معنا شده است.
در قلمرو ادبیات کلاسیک فارسی، شاعران بزرگی مانند سعدی شیرازی از این واژه نه تنها برای توصیف فیزیکی حیوان، بلکه به عنوان استعارهای برای تحقیر یا نشان دادن زبونی و ضعف دشمن در برابر نیروی برتر استفاده کردهاند. مشهورترین شاهد شعری آن بیت «ای روبهک چرا ننشینی به جای خویش / با شیر پنجه کردی و دیدی سزای خویش» است.
این واژه در متون دینی مانند قرآن کریم پیشینهای ندارد و کاملاً ریشه در زبان و فرهنگ ایرانی دارد. امروزه کاربرد آن بیشتر محدود به متون ادبی و به عنوان یک پاسخ پرکاربرد در جدولهای کلمات متقاطع است.