یعنی چه
تخمپاش یک واژه ترکیبی اصیل فارسی است که به شخص (برزگر و کشاورز) یا ابزار و ماشینآلات مکانیزهای اطلاق میشود که وظیفه پراکنده کردن و افشاندن بذر و دانه را در خاک بر عهده دارند.
تلفظ
این واژه از دو جزء «تخم» (با ضمه ت و سکون خ و م) و «پاش» (بن مضارع از پاشیدن) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «افشاننده بذر» یا «کشاورز بذرپاش»، واژه ۶ حرفی «تخم پاش» یا «بذرپاش» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به اینکه منظور شخصِ بذرافشان باشد یا ماشین کشاورزی، از واژههای فوق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به عمل افشاندن بذر و عامل آن از ترکیباتی با ریشه کلمه Tohum (تخم/بذر) استفاده میکنند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، تخمپاش نمادِ علت نخستین، امید و آیندهسازی است؛ کسی که با عمل امروز خود (کاشتن)، سرنوشت فردا (برداشت و درو) را رقم میزند. همچنین استعاره از گسترشدهنده دانش و اندیشه در جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل تخم پاش
واژه «تخمپاش» یک صفت مرکب فاعلی زیبا و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «تخم» (به معنی دانه و بذر) و «پاش» (از مصدر پاشیدن) ساخته شده است. این واژه در گذشته بیشتر به برزگران و دهقانانی اطلاق میشد که به صورت دستی دانه را در زمین پخش میکردند، اما امروزه در ساختار مکانیزه کشاورزی، به عنوان معادل دستگاهها و ماشینآلات بذرپاش نیز به کار میرود.
این کلمه از نظر معنایی با مفاهیمی چون باروری، تولید و زراعت گره خورده است و در ادبیات فارسی و متون عرفانی، جنبهای استعاری دارد؛ به طوری که نماد امید، آغازگری و نشر علم و عمل نیکو در جامعه به شمار میرود که ثمره آن در آینده برداشت خواهد شد.