یعنی چه
این عبارت به زئوس (Zeus) اشاره دارد؛ پادشاه خدایان و فرمانروای آسمان، آذرخش، رعد و حقگستر در اساطیر یونان باستان که بر فراز کوه المپ پادشاهی میکرد.
تلفظ
تلفظ این واژه در زبان فارسی به صورت «زِئوس» است که از نام یونانی آن ریشه گرفته است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت معمولاً «زئوس» (۴ حرفی) است. معادل رومی آن نیز «ژوپیتر» میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از نام اختصاصی Zeus یا توصیف King of the Gods استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی علاوه بر استفاده از نامِ علم «زئوس»، از ترکیبهایی نظیر «پادشاه خدایان» یا «خدای اعظم اساطیر یونان» برای توصیف او استفاده میشود.
نماد چیست
مهمترین نمادهای مادی و حیوانی زئوس در هنر و فرهنگ باستان شامل صاعقه (یا همان آذرخش به عنوان سلاح او)، عقاب بلندپرواز، عصای پادشاهی و گاهی گاو نر و درخت بلوط است.
جمعبندی و توضیح کامل خدای خدایان یونان باستان
در اساطیر و باورهای مردم یونان باستان، ساختار قدرت بر پایه نظام چندخدایی شکل گرفته بود که در راس آن، زئوس به عنوان قدرتمندترین موجود و پادشاه خدایان قرار داشت. او فرزند تایتان کرونوس بود که پس از شکست دادن پدرش، حکومت جهان و آسمانها را به دست گرفت و کوه المپ را به مقر فرمانروایی خود و دیگر خدایان اصلی تبدیل کرد.
زئوس نه تنها فرمانروای پدیدههای طبیعی مانند رعد و برق، طوفان و باران بود، بلکه در باور مردم باستان به عنوان مظهر برقراری نظم، عدالت، قانون و مهماننوازی شناخته میشد. در هنر باستان معمولاً او را به صورت مردی میانسال، باوقار و ریشدار، در حالی که آذرخشی در دست دارد یا عقابی در کنار او ایستاده، تصویر میکردند.
معادل این شخصیت در اساطیر روم باستان «ژوپیتر» نام دارد و ریشه نام او به واژگان هندواروپایی باستان به معنای «آسمان درخشان روز» بازمیگردد. شناخت این جایگاه به درک بهتر ادبیات کلاسیک، حماسههای هومر و متون تاریخی جهان باستان کمک شایانی میکند.