معنی
طمعکار به کسی گفته میشود که دچار حرص، طمع و افزونطلبی است؛ فردی که فراتر از حق و نیاز خود، خواستههای مفرط دارد و همواره به داشتههای دیگران چشم دوخته است.
یعنی چه
این واژه به ویژگی اخلاقی فردی اشاره دارد که کنترل خواستههای خود را از دست داده و هیچگاه از داشتههایش راضی نمیشود. او همیشه به دنبال کسب منفعت بیشتر به هر قیمتی است.
متضاد
واژههایی مانند قانع و خرسند در تضاد مستقیم با طمعکار قرار دارند و نشاندهنده رضایت از داشتهها و مناعت طبع هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی (ط م ع) مشتق شدهاند و با مفهوم چشمداشت و زیادهخواهی در ارتباط هستند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه به صورت [طَمَعْکار / tama'-kār] تلفظ میشود که از ترکیب واژه عربی طَمَع و پسوند فاعلی فارسی کار ساخته شده است.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً خودِ «طمعکار» (۶ حرف)، «حریص» (۴ حرف) یا «آزمند» (۵ حرف) است.
جمعبندی و توضیح کامل طمع کار
واژه طمعکار یک صفت مرکب (عربی - فارسی) است که در روانشناسی اخلاقی و ادبیات کلاسیک به عنوان یک صفت مذموم شناخته میشود. انسان طمعکار کسی است که به دلیل ضعف نفس و نداشتن قناعت، همواره در رنج زیادهخواهی به سر میبرد و آرامش چشیدن لذت داشتههای واقعی خود را ندارد.
در فرهنگ و ضربالمثلهای فارسی، طمعکاری مایه خواری دانسته شده و اصطلاحاً میگویند «طمعکار رنگش زرد است» که به اضطراب و ولع همیشگی این افراد اشاره دارد. در تقابل با این صفت، همواره مفهوم قناعت و مناعت طبع ستایش شده است.