یعنی چه
این واژه به فرد یا چیزی اشاره دارد که از نظر اخلاقی، اصالت، ارزش یا منزلت در سطح بسیار پایینی قرار دارد و فاقد جوهر، اصالت و ارزش والای انسانی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این صفت مرکب در زبان فارسی به صورت «دُونْ مایِه» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف، «دون مایه» (۷ حرف) یا «فرومایه» است.
به انگلیسی
واژگان معادل در زبان انگلیسی برای توصیف فرد یا رفتار فرومایه و بیارزش.
به ترکی
معادلهای ترکی استانبولی برای اشاره به مفاهیم فرومایگی، پستی و بیارزشی.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی این واژه شامل فرومایه، پست، حقیر، سفله، رذل و بیمقدار است که در متون نظم و نثر ادبی به وفور به کار رفتهاند.
نماد چیست
این واژه یک صفت اخلاقی و انسانی است و نماد مادی یا حیوانی مشخصی ندارد؛ اما در ادبیات مظهر سقوط ارزشهای اخلاقی، بیاصالتی و رذالت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دون مایه
واژه «دونمایه» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «دون» (وامواژه عربی به معنی پست و پایین) و «مایه» (واژه فارسی کهن به معنی اصل، ذات و سرمایه) ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات کلاسیک و گفتگوهای روزمره برای توصیف افرادی به کار میرود که فاقد بزرگمنشی، اصالت اخلاقی و فضایل انسانی هستند.
از نظر ساختاری، این کلمه تضاد آشکاری با واژگانی چون «شریف»، «بلندمایه» و «اصیل» دارد. با اینکه جزء اول آن ریشه عربی دارد، ترکیب نهایی کاملاً در ساختار زبان فارسی ریشه دوانده و معنای مشخص حقارت و بیارزشی مادی یا معنوی را متبادر میکند.