یعنی چه
این اصطلاح به معنای پایان زندگی دنیوی، وفات و ارتحال حضرت موسی (ع)، پیامبر بزرگ اولوالعزم و مصلح قوم بنیاسرائیل است. رحلت در لغت به معنای کوچ کردن و سفر است که در فرهنگ دینی برای انتقال از دنیا به آخرت به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «رِحلَتِ حَضرَتِ موسا» (rehlat-e hazrat-e mūsā) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده تعیین میشود. عبارت دقیق «رحلت حضرت موسی» دارای ۱۲ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این رویداد تاریخی و مذهبی از عبارات Death of Moses یا Passing of Prophet Moses استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این عبارت شامل «وفات حضرت موسی»، «درگذشت حضرت موسی» و «کوچ روحانی موسی کلیمالله» است.
در قرآن
نام حضرت موسی ۱۳۶ مرتبه در قرآن کریم ذکر شده و جزئیات فراوانی از زندگی و رسالت او بیان شده است؛ اما درباره نحوه، زمان و مکان دقیق «رحلت» او آیه مستقیمی در قرآن وجود ندارد. طبق روایات اسلامی، ایشان در دوران سرگردانی ۴۰ ساله بنیاسرائیل در بیابان تیه به اجل طبیعی درگذشت.
نماد چیست
این رویداد در ادبیات دینی و عرفانی نماد پایان یافتن مأموریت سنگین یک پیامبر اولوالعزم، تجلی تسلیم در برابر اراده الهی، وفاداری کامل به رسالت تا آخرین لحظه حیات، و گذار از رنجها و مبارزات دنیا به آرامش ابدی و لقاءالله است.
جمعبندی و توضیح کامل رحلت حضرت موسی
عبارت «رحلت حضرت موسی» یک اصطلاح ترکیبی فارسی-دینی است که برای اشاره محترمانه به وفات و پایان زندگی دنیوی حضرت موسی (ع)، پیامبر بزرگ بنیاسرائیل و کلیمالله به کار میرود. واژه رحلت از ریشه عربی «ر-ح-ل» به معنی کوچ کردن است که در ادبیات اسلامی کنایه از سفر از دار دنیا به جهان آخرت دارد.
اگرچه داستان زندگی، مبارزات، معجزات و چالشهای حضرت موسی با فرعون و بنیاسرائیل به طور گسترده و در ۱۳۶ مرتبه در قرآن کریم مطرح شده است، اما متن قرآنی به طور مستقیم به جزئیات مرگ یا واژه «رحلت» برای او اشاره نکرده است. بر اساس مستندات روایی و تاریخی، درگذشت ایشان به صورت اجل طبیعی در دوران سرگردانی قوم بنیاسرائیل در بیابان تیه (شبهجزیره سینا) رخ داده و محل دفن ایشان نیز پنهان و نامشخص مانده است.