یعنی چه
التماس در زبان فارسی امروز به معنای خواهش صمیمانه، استدعا و درخواست همراه با تضرع و زاری است. این واژه در اصل از ریشه عربی بهمعنی دست سودن و جستوجو کردن آمده، اما در عرف فارسی بیانگر حالت عجز یا اصرار شدید در طلب حاجتی از دیگری است.
هم خانواده
واژههای همخانواده التماس بر اساس ریشه ثلاثی مجرد (ل م س) شامل کلماتی هستند که به نوعی با مفهوم لمس کردن، دست یافتن یا طلب کردن ارتباط دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، معادل شش حرفی کلماتی چون خواهش عاجزانه، لابه و تضرع، واژه «التماس» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم التماس در زبان انگلیسی، بسته به میزان رسمی بودن و بافت متن، از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
اگرچه خود کلمه التماس ریشه عربی دارد، اما در عربی امروز برای رساندن معنای رایج آن در فارسی (خواهش عاجزانه)، بیشتر از واژههایی چون استرحام و تضرع استفاده میشود؛ چرا که التماس در عربی کلاسیک بیشتر به معنی مطلقِ جستوجو و طلب است.
جمعبندی و توضیح کامل التماس
واژه التماس از نظر لغوی ریشه در فرهنگ عربی دارد و از مصدر باب افتعال (ل م س) به معنای دست سودن و طلب کردن مشتق شده است. جالب اینجاست که این واژه در قرآن کریم به صورت مصدر نیامده، اما فعل آن یکبار در سوره حدید به معنای «جستوجو کردن نور» به کار رفته است. با این حال، در سیر تطور خود در زبان فارسی، تغییر معنایی یافته و امروزه معنایی کاملاً حسی و عاطفی، معادل خواهش عاجزانه و تضرع دارد.
در ادبیات فارسی و نمادشناسی فرهنگی، التماس غالباً تداعیکننده موقعیت عجز عاشق در برابر معشوق یا مخلوق در برابر خالق است. تصویر دستهای رو به آسمان یا گشوده، به عنوان نماد مادی این واژه در نظر گرفته میشود و مترادفهایی چون لابه، تمنا، استدعا و الحاح دارد که هرکدام مرتبهای از شدتِ درخواست را بازگو میکنند.