یعنی چه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و بسته به حرکتگذاری، دو معنای نزدیک دارد: در صورت ماضی (مَتَّعْنَا) به معنای «بهرهمند ساختیم و نعمت دادیم» است و در صورت امر (أَمْتِعْنَا) که در ادعیه میآید، به معنای «ما را بهرهمند گردان و به ما خوشی و عافیت عطا کن» به کار میرود.
تلفظ
در متون و جستجوهای فارسی معمولاً به صورت «اَمْتَعْنا» یا «اَمْتِعْنا» تلفظ و خوانده میشود که تلفظ امری آن در ادعیه به صورت [اَمْ-تِعْ-نا] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۶ حرفی است که به عنوان معادل عباراتی چون «بهرهمند ساختیم» یا «ما را برخوردار کن» قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی فصیح این واژه از ریشه ثلاثی «متع» مشتق شده و در بابهای افعال و تفعیل به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل «بهرهمند ساختن»، «برخوردار کردن»، «روزی دادن» و «پاینده داشتن همراه با خوشی» است.
در قرآن
در متن قرآن کریم، این ساختار دقیقاً به صورت «مَتَّعْنَا» (ماضی باب تفعیل) دیده میشود؛ مانند آیه ۸۸ سوره حجر که به مواهب و مادیات دنیوی اشاره دارد که خداوند به گروههایی عطا کرده است. این واژه در قرآن یادآور موقتی بودن لذتهای دنیاست.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ دینی و قرآنی نمادی از برخوردار شدن انسان از نعمتهای مادی و دنیوی است که زوالپذیر هستند و به عنوان ابزاری برای آزمایش انسان شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل امتعنا
واژه «امتعنا» ریشه در زبان عربی و فرهنگ اسلامی دارد. این کلمه بسته به ساختار صرفی خود در متون دینی دو کاربرد عمده دارد؛ در قرآن کریم بیشتر در قالب فعل ماضی «مَتَّعْنَا» به معنای «بهرهمند ساختیم» آمده و به نعمات مادی و موقتی که خداوند به بندگان در این دنیا عطا کرده اشاره میکند.
از سوی دیگر، صورت امری این واژه یعنی «أَمْتِعْنَا» به معنای «ما را بهرهمند گردان»، در احادیث و ادعیه مأثور از جمله دعاهای پیامبر اکرم (ص) جایگاه ویژهای دارد. در این کاربرد، مؤمنان از خداوند درخواست میکنند که آنان را تا پایان عمر از سلامت، قدرت شنوایی و بینایی و خوشبختی برخوردار سازد.
در زبان فارسی و حل جدول، این کلمه به عنوان یک واژه شش حرفی با مفهوم برخوردار کردن یا طلب عافیت و نعمت شناخته میشود و همخانوادههای مشهوری همچون متاع، تمتع و استمتاع دارد.