یعنی چه
گواش مادهای رنگی، غلیظ و قابل شستوشو در نقاشی از خانوادهٔ آبرنگ است که خاصیت پوشانندگی و مات دارد. در این تکنیک، رنگدانهها با صمغ (مانند صمغ عربی) مخلوط میشوند و برخلاف آبرنگ معمولی، شفاف نیست و سطح زیرین خود را کاملاً میپوشاند. این واژه هم به خودِ مادهٔ رنگی و هم به اثر نقاشیشده با آن اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه به صورت «گُواش» تلفظ میشود و یک وامواژهٔ وارد شده از زبان فرانسوی به فارسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با نشانههایی چون «نوعی آبرنگ مات»، «رنگ پوستر» یا «رنگ نقاشی غلیظ» به عنوان پاسخ ۴ حرفی طراحان جدول میآید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از همان واژهٔ فرانسوی یا ترکیب توصیفی آبرنگ مات استفاده میشود.
به عربی
در هنر معاصر عربی، عبارت الغواش کاملاً رایج است و معادل توصیفی آن نیز به مات بودن رنگ اشاره دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، این ابزار نقاشی و اصطلاح هنری را اصطلاحاً گواژ بویا مینامند.
نماد چیست
در نقد و تحلیلهای هنری، گواش به دلیل خاصیت ضخیم و مات خود، نمادی از پوشانندگی خطاها، صراحت در بیان رنگ و همچنین یادآور تصویرسازیهای زنده، صمیمی و کودکانه است.
جمعبندی و توضیح کامل گواش
گواش یک واژهٔ وام گرفته شده از زبان فرانسوی (Gouache) است که ریشهٔ عمیقتر آن به کلمه ایتالیایی Guazzo به معنای آبگیر یا گلولای بازمیگردد. این ماده هنری در واقع نوعی آبرنگ غلیظ و ارتقایافته است که با افزودن صمغ و مواد پرکننده، خاصیت پوشانندگی بالایی پیدا کرده و برخلاف آبرنگهای سنتی، پس از خشک شدن کاملاً مات و غیرشفاف میشود.
این ابزار به دلیل سرعت بالا در خشک شدن و امکان اصلاح اشتباهات (با روی هم زدن لایههای رنگی)، کاربرد بسیار وسیعی در پروژههای طراحی گرافیک، تصویرسازی کتاب کودک، نقاشی پوستر و آموزشهای اولیه هنر دارد. از آنجا که گواش یک اصطلاح مدرن و اروپایی است، پیشینه یا همخانوادهٔ بومی در زبان فارسی و متنهای کهن ندارد و امروزه به عنوان یک پاسخ استاندارد چهار حرفی در جدولها نیز شناخته میشود.