یعنی چه
این کلمه یک فعل مضارع مخاطب به همراه ضمیر مفعولی است که از ریشه عربی «عَرَفَ» گرفته شده و به معنای شناختن، بازشناختن، آگاهی یافتن و تشخیص دادن هویت یا احوال گروهی از افراد بر اساس نشانههای ظاهری یا باطنی آنها است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة ت، سکون ع، کسرة ر، ضمة ف و سکون م به صورت تَعْـرِفُـهُمْ است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «آنها را میشناسی در قرآن»، واژه ۶ حرفی «تعرفهم» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات فوق دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم بازشناختن و تشخیص دادن هویت گروهی از افراد توسط مخاطب هستند.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و کلماتی مانند تَمْیِیز (تمایز دادن و جدا کردن آنها) یا إدْراک (درک کردن احوال آنها) به عنوان هممعنیهای ساختاری آن در این زبان به کار میروند.
به فارسی
در برگردان دقیق روان به زبان فارسی، این فعل به صورت «آنها را میشناسی»، «تشخیصشان میدهی» یا «متوجه احوالشان میشوی» ترجمه میشود.
در قرآن
این کلمه تعبیری قرآنی است؛ از جمله در آیه ۲۷۳ سوره بقره در وصف فقرای با عزت نفس آمده که میفرماید «تَعْرِفُهُمْ بِسِیمَاهُمْ» (آنها را از سیمایشان میشناسی) و همچنین در آیه ۳۰ سوره محمد در رابطه با شناخت منافقان از طرز سخن گفتنشان به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل تعرفهم
واژه «تعرفهم» یک ترکیب فعلی و قرآنی با ریشه عربی «ع ر ف» است که از دو بخش فعل مضارع «تَعْرِفُ» (میشناسی) و ضمیر مفعولی «هُمْ» (آنها) تشکیل شده است. این کلمه در اصل به معنای بازشناختن، تشخیص دادن و پی بردن به حقیقت یا هویت گروهی از افراد از روی نشانههای ظاهری یا رفتاری کاربرد دارد و مستقیماً به عنوان واژه مستقل در مکالمات روزمره فارسی استفاده نمیشود، بلکه جایگاه آن در متون دینی، ادبی و حل جدول است.
در فرهنگ قرآنی و اسلامی، این واژه نمادی از بصیرت، فراست و شناخت درون از روی ظاهر است؛ به ویژه در سوره مبارکه بقره که به مؤمنان یادآور میشود انسانهای نیازمند و با مناعت طبع را میتوان از سیمای آرام و بیتوقعشان بازشناخت، بدون آنکه زبان به خواهش و اصرار بگشایند.