یعنی چه
واژه لاعه مؤنث «لاع» و از ریشه عربی لوع است. این کلمه برای توصیف زنی به کار میرود که از شدت عشق، دلدادگی یا حزن و اندوه فراوان، صبر و طاقت خود را از دست داده و دچار سوز و گداز درونی شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت لَاعِه (lā'eh) است که در اصل از ساختار صرفی زبان عربی وارد متون کهن فارسی شده است.
در جدول
کلمه لاعه یک واژه چهار حرفی است که در حل جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای زنی بیقرار یا دلباخته استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل تکواژهای دقیقی که ویژگی جنسیتی مؤنث را در خود داشته باشد وجود ندارد، اما از ترکیبهایی مانند زن شیفته یا دلباخته استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و به عنوان اسم فاعل مؤنث برای اشاره به زنی که دچار لوعة (سوز عشق) شده به کار میرود.
به فارسی
برابرهای فارسی این واژه شامل مفاهیمی چون دلباخته، شیدا، بیقرار، محزون و بیتاب است که احوال عاطفی شدید را توصیف میکنند.
نماد چیست
در ادبیات غنایی کلاسیک، لاعه نمادی از سوزِ عشق، بیقراری شدید عاطفی و ظرافتهای روحی همراه با حزن عمیق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لاعه
واژه لاعه از جمله لغات بسیار نادر و مهجور است که در فرهنگهای لغت شاخص فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان مدخل مستقل کاربرد فراوانی ندارد. این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و از ماده «لوع» مشتق شده است که به معنای سوز و گداز درونی ناشی از عشق یا غم فراوان است.
در متون کهن و ادب غنایی، این واژه برای توصیف احوال زنی به کار میرود که شیفتگی و اندوه عمیق، ثبات و بردباری را از او ربوده است. شناخت این واژه بیشتر برای حل جدولهای کلمات متقاطع و درک اصطلاحات خاص ادبی کاربرد دارد.