یعنی چه
بهوجودآورنده به معنای صانع، بانی، ایجادکننده یا عاملی است که باعث پیدایش، تکوین یا ساخت یک شیء، مفهوم یا جریان میشود. این واژه وضعیتی را توصیف میکند که در آن فرد یا عاملی، چیزی را از عدم به وجود میآورد یا طرحی نو درمیاندازد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [be-vojūd-āvarande] است که از بخشهای مختلف متصل به هم تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون خالق، پدیدآور، صانع، موجد، بانی، مؤسس و مسبب به عنوان پاسخهای هممعنی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از واژههای متنوعی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و متون دینی، واژگانی همچون فاطر، مبدع و خالق دقیقاً همسنگ و هممفهوم با این عبارت به کار میروند.
به فارسی
در زبان فارسی سره و معادلهای خالص، کلماتی مانند آفریننده، پدیدآور، سازنده و بانی بیشترین نزدیکی معنایی را با این واژه ترکیبی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل به وجود آورنده
واژه «بهوجودآورنده» یک صفت فاعلی مرکب کنایی در زبان فارسی است که از ترکیب حرف اضافه، اسم عربی «وجود» و بن مضارع فعل فارسی «آوردن» همراه با پسوند فاعلی ساخته شده است. این کلمه به هر عامل، شخص یا قدرتی اشاره دارد که باعث پیدایش و تکوین یک اثر، شیء یا جریان مادی و معنوی میشود.
در فرهنگ لغات و جداول، کلماتی نظیر خالق، صانع، پدیدآور، بانی و موجد به عنوان مترادفهای اصلی آن شناخته میشوند. اگرچه این ترکیبِ فارسی به طور لفظی در متون کهن عربی یا قرآن نیامده، اما مفاهیم بنیادین آن در قالب صفاتی الهی همچون فاطر، بارئ و مبدع به وفور در الهیات و فلسفه مورد استفاده قرار گرفته است.