یعنی چه
حالت یا ویژگی مقدس بودن به معنای برخورداری از قداست، طهارت باطنی و دینی، و داشتن جایگاهی والا است که به دلیل ارتباط با امر الهی، شایسته احترام فراوان بوده و از آلودگیها و امور عادی دنیوی متمایز و پاک نگاه داشته میشود.
تلفظ
این ترکیب از واژه عربی مُقَدَّس (با فتح دال و تشدید آن) به همراه مصدر بودن ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند قداست، قدوسیت، طهارت، پاکی معنوی و ورجاوندی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژگان وابسته به ریشههای دینی و لاهوتی استفاده میشود.
در قرآن
ریشه «قدس» در قرآن به صورتهای مختلفی تجلی یافته است؛ از جمله صفت الهی «الملک القدوس»، توصیف مکانها مانند «الأرض المقدسة» و «الواد المقدس طوی»، و همچنین عبارت «ونحن نسبح بحمدک ونقدس لک» که از زبان فرشتگان بیان شده است.
نماد چیست
مقدس بودن در فرهنگها و ادیان مختلف با نمادهایی همچون هاله نور پیرامون چهرههای آسمانی، لباس و رنگ سفید (به نشانه طهارت)، رنگ سبز در فرهنگ اسلامی، کبوتر سفید در سنت مسیحی، و عناصر پاککنندهای چون آب زلال و آتش در آیینهای باستانی بازنمایی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مقدس بودن
مفهوم مقدس بودن یا قداست، از ریشه سامی و عربی (ق د س) سرچشمه میگیرد که در اصل به معنای جدا کردن، اختصاص دادن و پاک شمردن چیزی برای امر الهی است. این واژه نشاندهنده کیفیتی ماورایی و لاهوتی است که یک شخص، مکان، زمان یا شیء را از امور عادی و روزمره دنیوی متمایز میسازد و آن را در مرتبهای شایسته تکریم و بیحرمتیناپذیر قرار میدهد.
در بستر دینی و مذهبی، مقدس بودن بالاترین درجه طهارت باطنی و تنزیه از عیوب را بازگو میکند. در قرآن کریم و متون عرفانی، این ویژگی در وهله اول متعلق به ساحت کبریایی خداوند (قدوس) است و در مرتبه بعد به مکانها و اصحابی که پیوندی وثیق با هدایت معنوی دارند، تسری مییابد.